Voor zij die denken dat we nog steeds in Moskou ronddolen ...
Nee, niets is minder waar. Vijf dagen Moskou waren voldoende om er de meeste interessante dingen te bezoeken en bovendien lokte het Zuiderse Georgië ons weg van de Russische hoofdstad. Ondanks spanningen tussen beide bovengenoemde landen werden we zonder morren Rusland buitengelaten en heel beleefd Georgië binnengeloodsd. Een warme nachtelijke lucht kwam ons al tegemoet op de luchthaven van Tbilisi, de hoofdstad van Georgië. Een al even warm onthaal wachtte ons bij de familie van Elene, Bernard en Alex. Het moet gezegd: Georgië is een zuiders land; het deed me een beetje denken aan een geslaagde kruising tussen Italie, Griekenland en Turkije; gastvrijheid, heerlijk en veel eten zijn er de handelsmerken. Bernard demonstreerde zijn rijkunsten in Tbilisi en de regio rond de hoofdstad en zo konden wij zonder schrik voor superboetes genieten van een zoveelste glas zelfgebrouwen rosé wijn; beschut tegen de zon - het was er zo'n 36° in de schaduw - door de wijnranken die de druiven voor het heerlijke vocht leveren. Tbilisi is een mooie stad en voor een miljoenenstad relatief rustig; de brede lanen omzoomd door grote bomen, daar was ik meteen weg van. De stad ligt in een kom tussen de omliggende heuvels en we konden op verschillende plekken vanop één van de heuvels op de stad -al dan niet in avondkledij getooid- neerkijken. Moeder Georgië; een groot beeld dat een beetje doet denken aan een Georgisch vrijheidsbeeld kijkt eveneens over de stad heen en verwelkomt vriend en vijand, respectievelijk met een glas wijn en een zwaard. Tbilisi betekent warme stad, de legende wil dat ene georgiër een beest -er bestaat geen eensgezindheid over welk soort dier het was dus laten we het maar in het midden- neerschoot. Het dier viel in een bron en kwam er gaargekookt weer uit!!!. Inderdaad, de stad heeft heel wat warme bronnen, vandaar de naam. Een ander verhaal luidt dat de georgiërs hun land van god kregen omdat ze bij de verdeling van de aarde zo druk aan het feesten waren dat ze een plek op de aardkloot misliepen en dus gaf de goede god hen maar zijn eigen paradijselijke lot. We reden naar de oude hoofdstad en naar een site waar alle gebouwen zijn uitgehouwen in de rotsen, heel mooi. We gingen verkoeling zoeken in een meer, een waterreservoir dat voor de bevoorrading van Tbilisi zorgt en gingen later na een kerkbezoek nog zwemmen in een azuurblauw stuwmeer, prachtig! Het was een geslaagde en ontspannende vakantie na onze lange reis en het was weeral maar eens al te snel voorbij; een laatste vlucht naar Parijs en dat was het: 8 maanden om 80 jaar over na te dromen en te praten!
Nabeschouwing volgt eens de emoties wat bekoeld zijn.
Posted at September 14, 2004 04:29 PM