Voor het vervolg van ons Mongolie-avontuur hebben we de viervoeters op stal gelaten en zijn we er met een vierwieler vanonder gemuisd. Wat dachten jullie, een Mercedes natuurlijk met chauffeur, Gana, die meer dan eens de 4x4's op ons pad (van Russische of Aziatische makelij) de loef afstak. Een 5-tal pitstops voor een snelle bandenwissel zorgden niet voor de minste vertraging. We reden een 2000-tal kilometer door de wijdse natuur, geen hekken, geen prikkeldraad, geen verlichtingspalen, af en toe een hooggespannen elekrieken draadje, verder alleen de regelmatige verspreide witte gers (nomadententen) en massa's koeien, yaks, geiten, schapen en paarden ... zo'n hoeveelheid loslopende paarden hebben we in ons leven nog nooit gezien! En mensen, jullie bezorgdheid om de vegetarier in ons bleek echt onterecht: we hebben geen geslacht schaap gezien! Dat ze in de winter heelder schapen vierendelen en oppeuzelen schijnt waar te zijn maar in de zomer scherpt een streng dieet van melkproducten (gefermenteerde paardenmelk, zachte tot harde kazen waar wij ons tanden op stukbijten, yakmelk, gezouten melkthee ...) de Mongoolse tanden en geven ze hun bijters een stralende witte look. We weten nu waarom er in heel Mongolie geen tandarts te vinden is.
Mongolie leek deze zomer wel getroffen door een van de 7 plagen van Egypte: sprinkhanen en meer dan een beetje, met bosjes vlogen ze met trefzekere sprongen door de ramen de wagen binnen. Onze verwoede pogingen om ze al even snel terug buiten te kieperen leidden tot taferelen waarin ventilators en zelfs vliegtuigpropellers een rol spelen. Gelukkig raakte niemand een oor of vinger kwijt, een enkele sprinkhaan misschien wel een pootje :-( Al vlug werd de mercedes omgedoopt tot de grasshopper killing machine.
Nog meer gelukkige (?) ontmoetingen met beestjes: Gana leerde Michael al snel de kneepjes van het "fly fishing" onder de knie te krijgen maar toen er na dag 5 nog altijd geen vis op het bord te bespeuren viel, huurde hij heimelijk een plaatselijke visser in die voor ons een heerlijk avondmaal versierde. Een paar dagen later in het Great White Lake hadden we meer succes. Gana slaagde er toch nog in om een kanjer van een vis (een armlengte lang) te vangen: we hebben er 3 dagen van kunnen eten en konden daana geen vis meer zien.
En hij was ook diegene die de locatie voor de tent koos: toch de eerste 2 nachten: nacht 1: we rolden zowat uit onze tent van de scheefheid, nacht 2: een vodkavolle mongool was niet echt aangenaam gezelschap en de toeterende auto's op de weg (nooit geweten wat die daar midden in de nacht deden) niet echt rustgevend. Na 2 nachten geradbraakt te worden en een dreigend tekort aan slaap, kregen we de vrije keuze en sliepen we op de meest idyllische plekjes. (wordt nog vervolgd)
Posted at August 12, 2004 12:10 PM