Ons paardrij avontuur zit er alweer op. Behalve stramme knieen en wat zadelpijn hebben we er niets dan zeer goede herinneringen aan overgehouden. Na ons verblijf in de hoofstad werden we stapsgewijs aan het buitenleven gewoon gemaakt. Een eerste nacht in een luxueuze toeristenger - viergangenmaaltijden en warme douches! - en daarna ons eigen tentje onder de blote sterrenhemel. Sinds het failliet van ons 2e stel matten, slapen we voortaan gewoon op de grond en het moet gezegd: na al de veringen, matrassen en bedden die we in de afgelopen maanden mochten uittesten valt dit al bij al zeer goed mee. Het mongoolse gras zal wel net iets zachter zijn dan ergens anders zeker :-). Gras is er genoeg: Mongolie is werkelijk het campeerland bij uitstek! In feite is Mongolie 1 grote camping, zonder afrasteringen, prikkeldraad of hekken. Op de oever van een kabbelende rivier, bovenop een zachtglooiende heuvel, in een alpenweide, naast een waterval of zelfs in het Gobi-zand, onder het waakzame oog van de gier, de arend, de valk of de kraanvogel, in het gezelschap van een bende verdwaasd ogende koeien, je eigen paarden die 's nachts af en toe laten horen dat ze er nog zijn, een verdwaalde geit of een kudde schapen, naast een gastvrije nomadenfamilie ... je hebt het voor het kiezen. Met zijn 5-en (Erke, Gana, Borum en wij tweetjes), 7 paarden, 2 tenten en een goed uitgeruste veldkeuken zijn we het mongoolse binnenland ingetrokken. We hebben een poging ondernomen onze paarden een naam te geven maar we hebben het uiteindelijk bij -voor de Westvlamingen - "Dendjoen" en "Demien" gehouden. Twee schatten van beesten, ondanks de blauwe kin die "Demien" ondergetekende bezorgde. We hebben gestapt, getrotterd, gegallopeerd en geraced, gevist, gekaart en geschaakt, gezwoegd onder een verschroeiende zon, ons gewassen en gezwommen in ijskoud water, gelachen, sterren gekeken, gefermenteerde paardenmelk (Airag) en verse koeienmelk geproefd en ons Mongools geoefend ... Mikes rijkunsten en voorkeur voor Airag maakten dat hij zelfs tot echte Mongool werd uitgeroepen: een hele eer. Wegens zijn vegetarisme kan hij wel maar beter meteen monnik worden. De monniken of lama's zoals ze hier genoemd worden mogen hier zelfs trouwen! We hebben al een schoon kloosterke gevonden ergens op een heuveltop :0.
Wat een land: 8 dagen niets anders dan frisse lucht en eindeloze natuur: zullen we ooit terug wennen aan een binnenleven, grotendeels tussen 4 muren?? Voorlopig niet want overmorgen gaan we er nogmaals vandoor met Gana, zonder paarden helaas - en zonder Erke, onze Engelstalige gids; blijkbaar is ons Mongools al voortreffelijk?!?. Ons volgende relaas kan je vanaf begin augustus verwachten tenzij we in ons klooster blijven plakken :-)
Hi! Yes, we did it. Horseriding for 5 days: excellent for bud and knees and especially for the spirit. We went deep into the mongolian countryside: no cars, no signs of urban civilization, endless fields, hills and nature: this was an awesome experience. We had some lovely guides and we had the feeling that we were travelling with friends instead of participating in an organised tour. We learned a few mongolian words and mikes horseridingskills and love for Airag - the fermented horesemilk -made him into a real mongolian. Being a vegetarian, he 'd better become a monk, they said. We had time for swimming, playing chess, fishing, racing the horses, looking to the stars, we enjoyed superb cooking and slept like angels in our tent in the best campsite of the world: Mongolia!
Zin in Mongolia? Je vertrekt binnenkort en je zoekt een goede gids? Looking for Mongolian adventure? www.forevermongolia.mn
Posted at July 20, 2004 04:32 PM