HangArt
Moest je dezer dagen in het Turnhoutse verzeild geraken, spring dan zeker even binnen op Hangart. Jonge (ahem - van mijn leeftijd) kunstenaars stellen tentoon. 't Is mooier dan om het even wat ikzelf ooit gemaakt heb.
Gevaarlijke namen
Een Libanees noemt zijn zoontje Google (via De Standaard). Van gevaarlijke praktijken gesproken. Hoe gaat dat kind zich over 10 jaar voelen? Stel je maar eens voor dat je 10 jaar geleden je zoontje Enron genoemd had. Of Lycos.
Vergeelde boekenlegger
Nog ene. In vertrouwde blog-stijl zal ik dan maar een "me too" doen, zeker? Zoals altijd: verwacht niet teveel diepgravende analyses, ik heb een wreed slecht geheugen.
- De Kleine Vriend - Donna Tartt
- Is dat die van "De Verborgen Geschiedenis"? Niet gelezen, alleszins.
- De Ontdekking Van De Hemel - Harry Mulisch
- Uitgelezen. Met volle goesting, zelfs. Was dat niet van Onno en op een kasteel wonen enzo?
- In De Ban Van De Ring - JRR Tolkien
-
- Uitgelezen. Vraag me nu niet of Aragorn langs links of langs rechts langs Helm's Deep is gegaan: als ik geografisch of genealogisch niet meer kon volgen, las ik gewoon verder, in het volle vertrouwen dat die ring zo ook wel verbrand zou geraken.
- De Celestijnse Belofte - James Redfield
- Uitgelezen, in mijn studententijd. Op aanraden van mijn vriend/kotgenoot/medecafeganger annex filosofiestudent.
- De Duivelsverzen - Salman Rushdie
- Nooit aan begonnen. Lees nooit een boek waar veel heisa over gemaakt wordt, valt altijd tegen.
- Max Havelaar - Multatuli
- Diepgravende analyses van gemaakt in mijn collegetijd. Saida en Adinda. De parabel van de parelvisser. Een heel trimester lang. Reden genoeg om het nooit meer open te slaan.
- De Naam Van De Roos - Umberto Eco
- Uitgelezen. Wel vreemd om de hele tijd de kop van Sean Connery voor ogen te hebben.
- De Avonden - Gerard Reve
- Die mens is ook kapotgehypet. Geen interesse, dus.
- IM - Connie Palmen
- Eh. IM == Instant Messaging, in mijn woordenboek. Nooit van gehoord, dus.
- Asielzoeker - Arnon Grunberg
- Inderdaad die navelstaarder van den Humo.
- Zen En De Kunst Van Het Motoronderhoud - Robert Pirsig
- Uitgelezen, op aanraden van diezelfde van "De Celestijnse Belofte". Ik vrees dat ik het nooit echt gevat heb, wegens niet wild van geworden. Het enige dat ik ervan onthouden heb, is dat er twee soorten mensen zijn: BMW-rijders en niet-BMW-rijders.
- Het Bureau - J.J. Voskuil
- Nooit van gehoord.
- Wilde Zwanen - Jung Chang
- Uitgelezen. Zonder veel emotie.
- Gewassen Vlees - Thomas Rosenboom
- Nooit van de mens gehoord.
- De Da Vinci Code - Dan Brown
- Zie ook hierboven, onder "hype".
- De Movo Tapes - AFTh
- Van onzen AF heb ik al wel iets gelezen, uit "De Tandeloze Tijd". 't Is bij één boek gebleven.
- De Langverwachte - Abdelkader Benali; Glamorama - Bret Easton Ellis; Van Oude Menschen, De Dingen (enz) - Couperus
- Zie hierboven, onder "nooit van gehoord" ("Couperus" doet wel een belletje rinkelen - 'k heb me altijd afgevraagd of dat nu een Middeleeuwse Hollander of een Oude Romein was).
Observaties:
- Mijn favoriet onuitgelezen boek staat er niet in! "De ring van de koninging van Sheba". Heb ik dat ook nog eens gezegd.
- Die kotgenoot van Leuven blijkt me niet alleen leuke avonden, maar ook nog eens cultuur bezorgd te hebben. Hij gaat content zijn als ik het hem vertel.
Boeken
Peter doet me eraan denken dat ik onlangs nog eens in de Fnac ben verzeild geraakt (don't ask). Oogst:
- "Zwerm", van Peter Verhelst. Een vlugge bevingering leek erop te wijzen dat dit iets anders was dan de doorsnee Aspe-roman. Ik ben er nieuwsgierig naar (nee, het plastiekje is er nog niet af).
- "Halverwege", van diene van de Tröckner Kecks. Ben fan van hem sinds "als nu maar/één van ons/ons tweeën/zegt wat er gezegd moet worden/nu of nooit". Poezie, dus, als het ware. Eerste schuchtere stapjes in een nieuwe wereld, daar ben ik mij van bewust, maar desondanks stapjes.
- En van de weeromstuit nog een bloemlezing poezie, waar ik de naam van vergeten ben. Kwestie van een hoop schrijvers naast elkaar te kunnen leggen.
Verder nog onlangs uitgelezen: Anderwereld. Wegens enige boek in de fictie-top-10 bij De Standaard waar op de achterflap geen vergelijking met "De Da Vinci-code" gemaakt werd. Nogal Stephen King-achtig, maar toch zonder de touch van de grootmeester. Als je een nieuwe wereld kreëert, moet je wel zorgen dat het klopt, maar zonder altijd uit te leggen waarom het klopt. Op beide vlakken faalt het boek: het legt teveel uit, en nog klopt het niet allemaal. Maar ik heb het wél uitgelezen.