Straks, als de Leuvense studenten en de mannen van Telindus op kerstverlof vertrekken, dan is het onze beurt.

Met dank aan Michel.

Dooce. Wat me herinnert aan de kak-verhalen ten huize Hier. Kak-verhalen, mijn lieve vrienden, zijn wat the men onderscheidt van the crop: er is niks wat je sneller doet wennen aan het ouderschap.

Een onderwerp waar ik - laat ik daar eerlijk in zijn - eigenlijk een beetje uit ben, gezien goed terecht gekomen zonder dat het daarom saai geworden is. Maar deze stellingname kon ik, in een post en comment-thread op GB die verder nogal moeilijk te doorgronden was, wel enigszins smaken. Of dat nu voor of tegen mij spreekt, en wat dat nu moet zeggen over mezelf, ben ik nog niet helemaal uit. Niet dat dat per sé moet, natuurlijk.

Oh, en tot ik ze eens tegengekomen ben: die La Fille d'O zit voorlopig in mijn hokje van bijdehande marketingmadammen. Da's niet per sé een slecht hokje om in te toeven hé. Alleen iets minder echt.

Ben ik de enige wiens tenen beginnen te krullen bij het zien van het nieuwwoord webstek? Akkoord, het staat netjes vermeld in het groene boekje en zo, maar website mag precies ook nog. Webstek, dat doet me denken aan een vogelhuisje, aan berijmde akkers met een vogelschrik, aan vochtig-kleverige klei die van een glimmende spade glijdt, aan de boer die enigszins gnuivend achter de hooiberg de corsetterie van zijn personeel demonteert - Streuveliaanse taferelen quoi. Zeer lands- en taaleigen ongetwijfeld, maar mag het iets gewoner, ja?

Sander, bijna 9 jaar: "En de kerststal werd gemaakt door .... Mobistar!" (algehele hilariteit op de achterbank)

Saar, 3.5 jaar, na een intense sessie met klei. Papa: "En wat hangt er hier allemaal op jouw t-shirt?" Saar: "Knutsel!". "Nee Saar, da's klei." "Nee papa, knutsel!".

't Is PR-dag vandaag: naast onze brug (17u) gaat Gentblogt's boekentoren.be live vandaag (14u). Gentblogt gaat een jaar lang actie voeren om de noodzakelijke renovaties mee te helpen sponsoren: je kan tredes kopen, en via eBay meebieden op een brunch helemaal bovenin. En Lien en Ilse gaan rondleidingen geven. Mooi is dat!

Hierzie of www.sam.be => Magazine => Kom over de brug. Dankuwel, lieve kleine Leuvense kaboutertjes. ;)

Update: Pietel out zich als de kabouter en iets over vriendendienst en zo. Da's wel lief en full disclosure en vanalles, maar eerlijk: in deze is het gewoon ambetant dat ik Steven-van-blogs ben en zo. Want het project, althans voor zij die er in zaten, heeft meer merites dan alles wat ik van mijn leven op tinternet al bijééngekuld heb.

En of het nu eindelijk eens kan ophouden met regenen, ja?!

Voor Claire en Laurent, de paria's van het koninklijke Plopsaland: dat ze verdorie toch wel eens originele namen durven kiezen hebben voor hun versgeboren tweeling. Nicolas en Emeric: het zal een welkome afwisseling zijn in de naamgeving van onze toekomstige nieuwe computers. Ja, ik tik dit tekstje op gabriel, de Powerbook G4, en thuis worden de foto's bewerkt op louise.

Gisterenavond in een marathonzitting de laatste hand aan de statuten gelegd, 11 handtekeningen verzameld, 5 bestuurders (hiep hoi voor i., Lien, Huug, Michel en Bruno) aangesteld... nu nog het Staatsblad en de vzw Gentblogt is een feit: hoera!

Hoera, aangezien ik er vast van overtuigd ben dat gentblogt hiermee een reuzestap vooruit gezet heeft: een onafhankelijke website voor en door Gentse burgers, nu ook gegoten in een structuur die die onafhankelijkheid kan ondersteunen en vorm geven. En wat nog belangrijker is: een structuur die van onder af is opgebouwd, met 11 medewerkers als stichtende leden, en waar de meest actieve rol weggelegd is voor de algemene vergadering: basisdemocratie in actie.

Hoera dus, en dank aan allen die hun steentje bijgedragen hebben tijdens de voorbereiding. Er zijn leuker manieren om je maandagavond door te brengen dan het aanhoren van mijn nasaal afdreunen van de statuten, met commentaar en herschrijfwerk allerhande, maar 't was een noodzakelijk iets en ik ben blij dat we zo ver geraakt zijn.

En nu, zoals Henrik terecht opmerkte, even terug naar de basics: 't is de inhoud die telt, dus blij dat we van dat vzw gedoe af zijn; en nu weer werken, gedimme!

Een drukke week.

Vanavond Gentblogt vergadering, dinsdagavond gaat er één van ons twee popjes schilderen op school, woensdag ben ik van babysit, en donderdag naar een receptie. En vrijdag is er tot slot de opening van onze brug, waarover ik jan en alleman al gespamd heb vanmorgen. Hopelijk mét enig succes deze keer, want vorige keer stuurde HLN ter elfder ure en zonder verwittigen toch zijn kat. Woensdag eens naar AVS bellen, misschien helpt dat wel.

Maar goed, als je dus wil weten waar al die constructiewerkzaamheden op mijn Flickr stream de voorbije twee maanden over gingen, dan moet je vooral vrijdag om 17u eens komen kijken. 't Is allemaal nogal SAM en Fata Morgana-achtig, maar man - wat was dit leuk en sociaal relevant.

Zonder enige organisatie, gewoon pure grassroots, zonder sjieke coördinatoren noch papierwerk noch comité, gewoon omdat de juiste mensen op de juiste moment gedacht hebben "hier hebben we goesting in". Fijn!

Een statement op tijd en stond, zo besloten we uiteindelijk, is nooit niet mis. En zo kwam het dat ik, mede voortgedreven door mijn eeuwige Sturm und Drang, een Wie? achterliet op de blogribben Wiki.

En wat blijkt nu: zoveel eerlijkheid wordt niet in dank afgenomen. Goh. Wat moet een mens daar op zeggen? Zoveel stemmingmakerij - men zou voorzichtig kunnen stellen dat iemand de aandacht op zoekt.

Misschien is dat uiteindelijk wel het statement: dat ik graag mijn vrijdagavond - als ik dan al niet thuis blijf bij vrouwlief en kinderen - doorbreng met mensen voor wie het allemaal zo niet meer moet. Die dan misschien niet lichamelijk, maar dan toch minstens geestelijk een beetje van 't straat geraakt zijn.

En voor de rest? Kom alsjeblief eens kijken. Je zal merken - wellicht zeer tegen de zin - dat er erg weinig geaaid wordt. Dat heb je met mensen voor wie het allemaal niet zo moet.

Verder natuurlijk alle respect voor de uitgesponnen eloquentie van het artikel natuurlijk: een ware would-be journalist waardig. :)

Update: zucht.

Three minutes later, though, she threw Elmo over the side in protest and began yelling. Official Armstrong Nap Policy dictates that persons must remain in the napping position for at least an hour even if those persons are not sleeping — it’s the first clause underneath Section IV. MAMA IS AN OGRE — so I left her there. Ooooh, can you hear the hate mail being written? The sweet, sweet sound of panties wadding up in a flare of indignation! I guarantee that it will be filled with the use of multiple punctuation marks and some variation on this theme: Why did you have a child if all you were going to do was abandon her?

Duh. Tax deduction!

Hier.

Geen onvertogen woord over de Baardige Kindervriend uit Spanje: op zondagmorgen kreeg hij alle punten van zijn publiek.

We (i., L., M., b.b. en mezelve) doen het weer: Gentse blogribben. Nee, niet enkel onder Gentse bloggers: iedereen is welkom als je maar gewoon gewoon doet⁽¹⁾, en je kan jezelf registreren op de Wiki. Gaat dat zien!

⁽¹⁾ Hoezo gewoon? Awel:

"Dit is een bijeenkomst van en voor mensen die voor hun eigen plezier een persoonlijke blog bijhouden. Dit is geen observatieforum of studiebijeenkomst voor de mainstream media of de reclame-agentschappen, voor de brand-breeders, de trend- of community-watchers, of de mensen die met hun deelname iemand anders dan zichzelf willen vertegenwoordigen (uitgever, uitgave, bedrijf, politieke partij of overtuiging, godsdienst of sekte), of die gewoon willen "beestjes komen kijken". Er zijn geen lezingen over sociale netwerken, e-communities of de laatste trends in RSS en WebServices, want we willen gewoon gezellig samen eten, drinken en plezier maken."

Hm. Nadat ik dit schreef dacht ik dat dit wel de meest effectieve manier was om de *explicitive deleted* toch aan te trekken, maar goed, een statement op tijd en stond is ook niet mis. So here goes. :)

Bij mij thuis zitten er nog 3 believers. Van de jongste is dat nogal normaal, die weet eigenlijk nog maar net dat er zoiets als een baardige kindervriend uit Spanje bestaat, de andere twee komen stilaan op een leeftijd dat ze het door mogen beginnen hebben. Al trachten ze de geruchten, die hen ingefluisterd worden door de reeds non-believende klasgenootjes, nog steeds hardnekkig te counteren met aan zekerheid grenzende stellingnames als daar zijn: "Natuurlijk bestaat hij! Stel je voor dat het papa en mama zouden zijn, dan zouden we niks krijgen!" "En waarom dan?" vraag ik, totale onschuldigheid veinzend. "Wel, de Sint die komt alleen voor de brave kindjes, en aangezien jullie weten dat we niet altijd braaf zijn, kunnen jullie de Sint niet zijn." Waarop vader, een glimlach verbijtend, snel voor zich uit staart naar het verkeer, en denkt: "Volgend jaar zullen ze het eindelijk eens beginnen door hebben, zeker?".