Holiday - Vakantie
See you back in August! Tot in Augustus!
This is the last feature release before 1.3 final, which is due mid August. Notable new features and changes can be found here:
Basically, this release is starting the work to enable people to easily implement custom publishing applications, against a solid contract, with minimal effort.
Daisy 1.3 M3 is available from here. Enjoy!
Hoera! De dames en heren van het Europees Parlement hebben blijkbaar hun verstand gebruikt, en vandaag massaal het huidige, uitvoerig geamendeerde voorstel rond patenteerbaarheid van software verworpen. Massaal in termen van een dikke 640 nee stemmen tegen 10 of wat voor, en een kleine 20 onthoudingen, wat dus een overweldigend succes is.
Hiermee is de kous natuurlijk nog niet af: er kan nog steeds een nieuw voorstel opgesteld worden. Maar dat zal zijn tijd duren, en intussen is bij heel wat beleidsmakers het besef gegroeid dat héél wat mensen hierover een mening hebben, die niet per sé hoeft te stroken met wat de lobbyisten hen in het oor fluisteren, en dat ze die niet zomaar kunnen negeren.
Zullen we nu met zijn allen gezellig de koers van het Philips, Alcatel en Siemens aandeel in de gaten houden? Eat this!
Staying in line with my recent Moby lovefest, we now have a new CD in the car stereo this week: Elephunk by the Black Eyed Peas. I bought the CD after Peter brought it with him during our annual family weekend, and it's been on quasi non-stop play and repeat since then. Saar, our 3 year old daughter, doesn't quite grok the highly infectious mix of hiphop and funk, with some great female vocals, but the two boys, 8 and 7, are madly groovin' along, to the extent that they already insisted to pack the album with the other holiday goodies.
Holiday? We're leaving Saturday for a two week stay in La Douce France, and then we will be house-sitting a friend's house for another two weeks. The yearly full month of comprehensive family happiness is approaching rapidly now. :)
Goed was om gisterenochtend eindelijk eens wat DNS-gebaseerde blackhole lists checks te configureren op onze mailserver. Goed was ook om vanmorgen te merken dat dit alvast 300 spam mails scheelde in de verschillende mailboxjes die ik beheer.
Er was ook redelijk wat niet goed gisteren. Maar iemand anders heeft zich gisteren al geslachtofferd als klaagmuur, en toen waren er nog vrienden gisterenavond, en teveel flessen wijn voor te weinig volk. Dat was eigenlijk niet goed, vooral vanmorgen dan.
Evenwel: Disco inferno! Dancing queens! Na het bilaterale luchten van de ouderlijke zorgen aangaande onze teerbeminde respectieve kroosten zijn we op een thema uitgekomen voor ons jaarlijkse kinderloze weekend begin oktober. 't Zal niet goed zijn, zo goed is het.
(Nee, dit had geen enkele nieuwswaarde. Jammer voor uw tijd.)
Tegen beter weten in blijf ik Luc's politieke stukjes lezen: wellicht gewoon omdat hij zo hard zijn best doet, en daar zijn (ex-)West-Vlamingen nogal gevoelig aan. Twee dingen echter beginnen me zo stillekesaan op te vallen: Luc verslaat geen nieuws maar maakt het, door het listig combineren van tal van feitjes en feiten tot een verhaaltje dat het punt brengt waar hij het eigenlijk écht wil over hebben, en de kolder inherent aan de zwanenzang van zijn geliefde partij.
Als een liberale partij al zin heeft in onze huidige samenleving, dan is het toch wel erg pijnlijk om te merken hoe de partij die vrijheid van meningsuiting, interne dissidentie en sociaal (?) individualisme predict als regeringsmodel ten onder gaat aan diezelfde fenomenen, al was het maar omdat hun heersende machten er niet mee om kunnen. Het moet goed toeven zijn in de VLD, waar iedereen kan zeggen waarvan hij vindt waar het op staat, en waar er bijna zoveel stromingen als leden zijn.
Dit leidt tot een zeer incoherent beeld van de partij voor het brede publiek, dat zich wellicht en masse afvraagt waar die mannen nu eigenlijk heen willen.
Wat dat betreft zijn de neo-conservatieven, die hun mosterd bij een gekke mix van Vlaams-nationalisme, maatschappelijke verenging en ultra-anglicistische globalisering halen, de koddigste insectjes om te volgen. Ze dwepen met de euro en allerhande economische indicatoren als enige existentiële barometer van het maatschappelijk welzijn, willen dapper hun laarzen uit de Vlaamse klei trekken - onwards and upwards! - maar worden er redelijk ongemakkelijk als blijkt dat zich buiten die Vlaamse klei plots andere culturen bevinden.
Nee, ze zouden in al hun diversiteit wellicht niet anders dan héél goed bezig kunnen zijn, ware het niet dat ze héél erg fout denken. Racistisch populisme is één ding, maar het intellectualistisch, rationaliserend goedpraten van de hernieuwde opkomst van het egoïsme lijkt me een redelijk gelijkaardig kwaad.
Ik heb, wat dat betreft, steeds de grootst mogelijke moeite gehad met verstandige mensen met een rechtse mening. Vroeger was er de angry young dude in mij die het debat opzocht. Nu is er enkel nog de angst dat (pseudo-)intellectuelen onder elkaar, om redenen van hoofsheid, misplaatst respect of gewoon dommigheid, niet meer durven zeggen waar het eigenlijk op staat: ieder voor zich, en après nous le déluge.