"Nieuws" uit DSO: Helmut en Carol zijn uit elkaar, zo meldt Helmut's management. Ocharme: naast haar dolfijnen is ze nu ook haar vent kwijt.
"Nieuws" uit DSO: Helmut en Carol zijn uit elkaar, zo meldt Helmut's management. Ocharme: naast haar dolfijnen is ze nu ook haar vent kwijt.
Plannen
Gegeven: drie personen, die zes kandidaten moeten ontvangen, een test afnemen, en interviewen, en dit planningsgewijs zo efficiënt mogelijk. Na geknoei met blokjes in een spreadsheet, uiteindelijk toch maar papier en schaar genomen:
De mislukte invoering van de Euro
Gegeven: een brief (A4 formaat) en iemand die restjes postzegels wil opmaken. Vanmorgen ontvangen in de post:
Eén postzegel van 17 frank, een priorzegel van 0.07 €, een zegel van 50 cent, en vier zegels van 5 frank. Goed aangekomen, SD WORX.
Huhu. Wijl de vaste redactie-equipe van g.b.b zich bezig houdt met toch wel een beetje brave resto- en BCBG-uitgangsmilieurecensies en het aftasten van verderschrijdende grenzenvervaging tussen DSO en grassroots blogging, gooit de nieuwe gastblogger toch wel weer een stok in het hoenderhok, zeker? Na het polemiekje omdat de socialisten (pardon: onze toch wel geweldige burgemeester) een gastblog annex zogezegd sossenforum kregen, geeft Pierke op zijn beurt ook weer een fikse duw naar links, hup tegen de kar van de zwarte metropool. Qua boodschap en ondertoon mij niet gelaten, integendeel zelfs: ik kan me prima vinden in zijn betoog. Ik hoop alleen dat de dames zo stillekesaan hun huiswerk rond hebben, en werk beginnen maken van de nodige transparantie omheen het hele groepsbloggebeuren, en de eventuele rechtspersoonlijkheid die één en ander zou moeten bijeen brengen. Een (publieke) blogpolicy dus, en statutaire onafhankelijkheid met duidelijke scheiding tussen commerciële belangen en de redactie-equipe. 't Zou jammer zijn als dit intussen mooi uitgroeiende initiatief onderwerp wordt van machinaties allerhande.
Trouwens: steeds bereid om constructief mee te denken, wat dat betreft.
De laatste aflevering van Het Geslacht: een uitbundige, hilarische en heerlijk geflipte EAT THIS. Tine is jammer genoeg niet in de bevalling gebleven, en ergerlijke buurman Willy kwam helaas weer even opdraven (persoonlijk kon ik hem het minst smaken), maar verder was het tip-top: Grootse Televisie.
Niet iedereen kon het smaken wellicht, maar het was goed te zien dat er tussen de Reporters en Telesaurussen, de Studio 100's, de Sultan Sushi's en de Endemols nog televisiemakers met visie mogen rondlopen hier. En chapeau voor de VRT dat ze zoiets in volle prime time blijven steken: dat zou niet overal het geval zijn, geloof ik.
Vanmorgen, Tim (6 jaar): "Maar op mijn klok staat er al een acht van voor?"
Radiogestuurde digitale klokjes? Niks voor kindjes!
Om eens een mogelijk politiek incorrect interpreteerbaar onderwerp aan te snijden, alsook in antologie met Michel's kangoeroeklasjes: we zien in de school van onze kinderen het percentage allochtone kinderen ieder jaar stijgen.
Niet spectaculair, en zeker niet iets wat ik aan de hand van de inschrijvingslijsten zou willen checken, maar als ik op maandagmorgen onze kleuterdochter (3) bij haar klasgroepje achterlaat, merk ik dat er meer allochtone kinderen in de rij staan dan dat bij onze oudste (6,5 en 8) het geval was: ik schat een toename van 15 naar 35% over de voorbije 5 jaar. In het instapklasje is deze evolutie het duidelijkst: blijkbaar sturen allochtone ouders hun kinderen vroeg naar school, vanaf 2,5 jaar dus (net als wij gezien tweewerkers en zo). Inplanting van de school zal hier ook wel zijn belang hebben, alsook de heersende perceptie omtrent de onderwijskwaliteit wellicht.
Er wordt, volgens onze kinderen, bijna altijd Nederlands gesproken op de speelplaats, ook tussen de allochtone kinderen onderling. Toch vermoed ik dat bij een aantal allochtone kinderen thuis géén Nederlands gesproken wordt, getuige hiervan het hokje dat zich sinds een poosje op de formulieren voor het inschrijven op een oudercontact staat, om aan te vinken indien men een tolk wenst.
Ik heb een tweetal emoties rond deze evolutie.
Allereerst is er het taalonderwijs: hoe dient men als school om te gaan met taal-gemengde klassen, ttz. een mix van kinderen die enerzijds thuis het Verkavelingsvlaams met de paplepel gevoerd krijgen, en anderzijds de kinderen die een taalswitch moeten maken tussen de huiselijke en de schoolse voertaal. Wij kunnen aan onze kinderen niet merken dat hun taalonderricht te lijden heeft onder dit toenemende spanningsveld, en dat zal wellicht ook aan de inspanningen van de juffen te danken zijn, maar toch vraag ik me af hoe lang dit zal kunnen blijven duren, en hoe en in hoeverre hier naar de toekomst toe rekening mee gehouden wordt in organisatie en bestaffing. Ik durf het verfoeilijke concept van concentratiescholen niet in de mond te nemen, want ik ben er heilig van overtuigd dat de school een afspiegeling moet zijn van de samenleving, en dat school-ghetto's de struis alleen maar helpen om de kop nog dieper in het zand te steken. Aan de andere kant is taal hét kanaal waarlangs een aanzienlijk deel van de andere vereiste schoolse kennis naar het kind toe gecommuniceerd wordt, dus schoolgestuurde taalontwikkeling is van vitaal belang voor een integrerende aanpak van gemengde onderwijsgroepen.
Ten tweede is er de culturele integratie. Hiermee bedoel ik niet dat de ene groep in de andere groep moet geabsorbeerd worden, maar dat er actief moet gewerkt worden interculturaliteit. Het is bijvoorbeeld onze oudste en één van zijn vriendjes alvast één keer overkomen dat een uitnodiging voor een verjaardagsfeestje op een njet ontvangen werd: allochtoon vriendje werd door zijn ouders niet verondersteld om op feestjes van autochtone vriendjes te komen. Geen njet omwille van te wild, of verkeerd vriendje, of bekend van stout gedrag, nee, gewoon njet gezien afkomst en culturele verankering. Ik vermoed dat zulks in beide richtingen gebeurt.
Ook daaraan gerelateerd is de moeilijke omgang (heel specifiek voor het katholiek vrij onderwijs natuurlijk) met niet-christelijke feesten. Eind dit jaar was er het schitterende initiatief, van de kinderen zelf zelfs, om na Sinterklaas wat snoepgoed naar school mee te nemen voor de allochtone kindjes die de Sint niet te zien hadden gekregen: hartverwarmend. Helaas is het blijkbaar moeilijker om het Suikerfeest en het Offerfeest op een zinvolle manier in het schoolse gebeuren te integreren. Soms horen we er iets over van onze kinderen, andere jaren dan weer niet. En soms worden die feesten zelfs gerelateerd aan de (semiologisch schitterende) lokale term pluimsteken, ofte het door de ouders toegelaten spijbelen tijdens de lagere school. En in het eerste en zesde leerjaar is het natuurlijk helemaal huilen met de pet op rond interculturaliteit: dan zijn er de toestanden rond eerste communie en vormsel, en in een basisschool van katholieke signatuur zijn dan weinig alternatieven voor kinderen die daar niet aan meedoen. Een hele uitdaging, als je het mij vraagt.
Enfin: ik hoor het graag, over die kangoeroeklasjes en zo. Ik merk ook dat ouders van hoogbegaafde kinderen meningen hebben, en soms zelfs de hoop/verwachting hebben dat de school of maatschappij hen hierin in één of andere mate tegemoet komt. Maar ik zou eigenlijk liever zien dat we eerst focussen op omvangrijker maatschappelijke fenomenen. Allez, da's mijn gedacht dan toch.
PS: Ik zou wel gek zijn om dit als een start van dialoog/debat/discussie tussen Michel en mezelve te beschouwen. We weten allebei dat ons geblog alleen maar een symptoom is van een lichte dwangneurose. Zoek dus géén controverse, lieve blogosfeer, ze is er niet. ;)
De verzekering en de leasemaatschappij beschouwen mijn wagen wellicht als een perte totale: de huidige waarde van de wagen weegt niet op tegen de herstelkost. Ik heb het niet zo op rubber en metaal begrepen, dus ik ga er geen traan om laten (belangrijker is dat de kindjes van de bestuurster van de wagen voor me ongedeerd zijn, bijvoorbeeld). Het helpt natuurlijk ook dat het een leasewagen betreft, en de goede post-Schade service van mijn leasemaatschappij en consortiumgenoten afgewogen moet worden tegenover het bedrag dat mijn bedrijfje maandelijks voor het voertuig moet ophoesten. Maar dit bericht in DSO vandaag verloste me van alle gêne en schuldgevoel:
KBC maakt 1,76 miljard winst
De Belgische bankverzekeraar KBC Groep heeft het afgelopen jaar een nettowinst geboekt van 1,76 miljard euro. Dat is 57 procent meer dan in 2003. Toen boekte de groep 1,12 miljard winst.
Een Renault Scenic in perte totale? Ach!
Een dikke pluim trouwens voor de VAB, die het Assistance-gedeelte bij het autoleasecontract uitvoert. Dankzij een vriendelijke pechverhelper met een handige takelwagen was ik op géén tijd thuis mét vervangwagen. En ook de verkeerspolitiepost van Wetteren gaf blijk van efficiënt handelen. Dat had wellicht ook met de file die wij veroorzaakten te maken, denk ik.
Ziezo. Dat hebben we dan ook eens meegemaakt. Statistisch gezien moet het de komende jaren nu wel meevallen wat betreft autopech en -ongevallen, denk ik.
Eens zien hoe cinefiel mijn publiek is... iemand een idee? This is a quiz, anyone any idea who this is? Or from what movie this frame is grabbed?
(Mijn nieuwe desktop background trouwens, DVD gewonnen op een tombola zaterdagavond). (My new desktop backdrop, BTW - I won the DVD on Saturday night).
Onze kinderen gaan naar de scouts (Saar is er nog niet oud genoeg voor). Ze moeten niet blijven gaan als ze écht geen zin hebben, maar we willen wel zachtjes blijven pushen (lees: lichte psychologische terreur) tot na de welpen/kabouters. Dan zijn ze 11 jaar oud en heb je er - vind ik - weinig meer aan te zeggen wat betreft weekendvertier en ontspanningsactiviteiten, behalve misschien het voorzichtige "Je let toch wel een beetje op?", en "Nee, daar kan je ook met de fiets naartoe." en "Helaas, ik speel geen taxidienst na 1u 's nachts in de week".
Wij zijn een gezin zonder zittend gat, en we zijn vrij klein behuisd voor zijn vijven, dus als de huishoudelijke taken afgelopen zijn, en er geen zieken zijn of middagslaapjes hoeven, zal je ons niet snel thuis vinden: "Kom, we zijn ne keer naar buiten!".
Sander, onze oudste, ging begin vorig schooljaar ook nog naar de korfbal, maar toen ook debutantjes met ocharme 2 trainingen achter de kiezen verondersteld werden mee te gaan op een ééndaags tornooi, in een andere provincie zelfs, met 4 matchkes gepland van om-en-bij 20 minuten, was het snel afgelopen met de korfbal: mijn lief en ik zijn geen soccer moms, en we vonden de club véél te competitief. En aangezien er (voor zover wij weten) géén niet-competitieve sportclubs bestaan in of rond Gent, gaan onze kinderen (voorlopig toch) alleen maar naar de scouts. Ja, we zijn slechte ouders.
Gezinnen zitten gevangen in de driehoek werk/school/ontspanning, lees ik (via Julie) in Lives structured to a fault. Wij doen momenteel geen moeite om voor onze kinderen nog andere uithuizige, vaste ontspanningsactiviteiten te vinden: voor ons tweewerkende gezin is één activiteit genoeg en haalbaar. Sander & Tim zijn op een leeftijd dat ze regelmatig gaan spelen bij vriendjes, en ze worden ook oud genoeg om ze met relatief gerust hart een uurtje alleen in het boske te laten spelen.
Soms bewonderen we wel de gezinnen die hun weekend in uurblokjes weten op te delen, en de zwemles van de éne met de balletles van de andere weten te combineren, en die een hechte vriendenkring op bouwen in de cafetaria van de sporthal. Het is aan ons helaas niet besteed.
(Met dank aan Stad Gent voor de leuke Telsat-fotos).
Wat al een tijd in de sterren geschreven stond, is vanaf nu een feit: Yahoo koopt Flickr. Ik hoop dat ik mijn 41.77$ hierbij niet aan de verkeerde gegeven heb.
Goh, stokken, en dan nog van het truth or dare type. Euh, laat eens zien:
Omschrijf jezelf in vijf woorden.
Volstonden 1230 en 566 woorden dan niet? Wellicht niet, want Huug en ik waren het er vorige week over eens dat blogs eigenlijk nauwelijks gelezen worden, en langere blogs al helemaal niet. Enfin, 5 woorden dus: eigenlijk ben ik gewoon Steven.
Wat vind je mooi aan jezelf?
Mijn gebeeldhouwd torso, natuurlijk. Woeha. Nee, als er iets is waar ik tevreden over ben, dan is dat mijn toenemende deemoed over de jaren heen. Voor een norse beer met een klein hartje is dat een positieve evolutie. Dat het allemaal niet zo per sé moet. En dat ik redelijk zonder gène mijn kleine zelf durf zijn, ook tegen relatief onbekenden. En dat ik eigenlijk wel redelijk goed kan zorgen.
Hoe voel je je op dit moment?
Na een turbulent weekend met zieke kinderen een klein beetje vermoeid. Maar de zon schijnt en dat is fijn. Hoe ik me voel heeft vaak meer te maken met hoe de mensen rondom mij heen zich voelen, en meer specifiek mijn gezinneke.
Zou je iemand anders willen zijn?
Los van wat fysieke ongemakken: nee. Ik zou soms sommige eigenschappen van mezelf anders willen zien, maar écht iemand anders willen zijn, dat lijkt me een gevaarlijk soort favoritisme, dat mij vreemd is. Als ik al iemand anders zou willen zijn, dan moet ik dat vooral maar gewoon doen.
Personen aan wie je dit stokje doorgeeft?
Na een goede start op vrijdagavond, ging ons weekend in stijgende lijn, met als voorlopig hoogtepunt deze zachte zondagmorgen een bezoek aan de dokter van wacht met niet één, niet twéé, maar drie potentiële zieken, en dit na een eerder "woelige" nacht, waarbij ik de honneurs waarnam tussen 1 en 3, en Mie tussen 3 en 5 twee oproepen kreeg. Het zal Peter & Koebus plezieren dat ze niet de enige zijn. En dat tijdens de eerste zwoele lenteweekends van dit jaar, en na een quasi volledig ziek-loze winter. Enfin, morgen neemt mijn lief 3/4 dag sociaal verlof, en om 16u los ik haar af.
Qua technische details: één angine, en dan nog een halve, en dan nog één die op de loer ligt. Gezien het voorschrijfgedrag van de wachtdokter mogen we er nu al van uit gaan dat we tegen morgenavond bij onze trouwe huisarts zitten, die dan maar weer de paardemiddelen van stal zal halen. Wie weet kan er dan woensdag weer normaal school gegaan worden, en da's maar goed ook want vrijdag krijgen we een logé met notoire slaapstoornissen (ttz: niet veel, en véél te laat en zo) voor vier nachten op bezoek. Maar 't ventje is toch zeer welkom, want zo kan hij zich één keer per jaar de oudste van vier voelen (hij is normaal de jongste), en hebben Sander & Tim een heel paasweekend lang een man om naar op te kijken. En 't is een schatje, al krijg je hem 's avonds niet in bed.
En dat terwijl we vrijdagavond nog een vriendje-op-bezoek aan het overtuigen waren dat kinderen écht geen slopende impact hebben op je slaap. Wie Het Lot verzoekt ...
In unrelated news: vanavond om 17u zwaar in iemands gat gereden, en dan nog één, en dan nog één. Nog een beetje shaky, en helemaal in fout natuurlijk, en zo op de E40/E17 verkeerswisselaar is dat nooit plezant, en met zwanen en takeldiensten en zo, maar bon: iedereen had zijn gordel aan, en 't was in een start/stop-file dus niet aan hoge snelheid, en we zijn vriendelijk en beleefd en zelfs wat lacherig geweest tijdens ons uurke op-de-snelweg-zonder-pechstrook staan. En uiteindelijk is het fijn dat we de verzekering eens een kl**t kunnen aftrekken, en ben ik vooral blij dat ik vanavond thuis was bij mijn lief en een vriendje-op-bezoek. Gordel, klikvast, altijd, en kijk uit uw doppen als je denkt dat de file gedaan is. Stoem.
Zoals dat dan hoort, de gedachten na de feiten, meer bepaald in oeroude jeugdbewegingsstijl. Wist je dat:
Andere trefwoorden die gisteravond de revue gepasseerd hebben: directe democratie door gedistribueerde e-voting, VZWs, transparantie en publiciteit, sossenblog, Het Document, businessplan, de Kuiperskaai historisch gezien, de VUM, conspiracy theorieën en de allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emoties.
... Meisjes van (bijna) 3? Ik weet het zo goed nog niet.
(Dit weekend, in de Soup Lounge trouwens. Een aanrader voor een kindvriendelijke middaghap.)
It's fairly easy to incur the wrath of selfish genes in the Java community, as that community is a classic case of an "either you're with us, or against us" world of thoughts. In the best case, they might regard you as The Hani Joker, funny yet harmless, who dares to bash the yay-sayers and gets shy chuckles from withstanders who were thinking the same, but didn't dare to speak up, out of fear for McCarthyism. In worse cases ... read below. ;)
In a well-succeeding attempt to whore JavaBlogs rankings, and because it is so easy to cause a small turmoil in the oversensitive Java community, I posted my tiny splinter bomb "Open Source Whoring" a few days ago - backlash was expected as were the type of reactions: people are so predictable. I had decided to not care much about negative reactions, since this was an intention I made for myself in the beginning of 2005, and also because I lack the language skills (at least in English) to provide proper balance between ratio, emotions, and writing posts which are of vague interest to anybody. Yeah, my post was born out of sheer frustration with Yet Another Company who is so keen on harvesting OpenSourceJuice, and in my frustration my splinterbomb might have hit a few innocent bystanders. Deal with it.
Being called a bigot however is a nice invitation to explain, clarify and adjust some of my thoughts, hopefully (!) arriving at a Quid Pro Quo between my feelings and Mike's. After all, Atlassian has served as an example of a cool company for myself for quite a while now, and it's only since a few months that I started to worry about the "Open Source Whoring" phenomena, so I must cut him some slack.
My main peeve that "open source-based" businesses should primarily run on services rather than on usage license sales still stands, and I believe some of the big guys are showing this by moving software into the commodity layer, and generate turnover primarily on implementation and consultancy services. I'm pretty sure JBoss is running the best part of their business on consulting projects, and we all know stories of software vendors making 80% price reductions in order to "win the bid", and survive on post-project maintenance and/or support services. I'm quite convinced the software license market is doomed, and only a league of small price/high value vendors will survive on ordinary license sales.
Now, because people are falsely accusing me of "free software extremism", let me start by saying that I regard software freedom as a right, not a duty. I'm much more a proponent of BSD-style licensing, where the main currency in exchange are credits, "fame" and karma, rather than the narrow-minded idea that all software should be free. It's fine to make money on software, and even better to make money on services related to that software, and it's equally fine to decide not to care about what people will do with your software, which is my transliteration of BSD licenses: here's what I wrote, have it, use it, perhaps let us know if you like it, and leave us alone if you want.
But I'm digressing, and even if these were the points Mike and others wanted to counterattack me on, I'd prefer to drop this debate, since that wasn't the original intention (or frustration) behind my "Whoring" post.
First of all, mind the subtle difference between whores and whoring. I've never claimed any of these companies to be prostitutes, rather the more subtle definition of whoring "To compromise one's principles for personal gain". Relate it to karma whoring on Slashdot.
As an open source company, when choosing a BSD-style license to release your software, you decide not to worry too much about competitive abuse of your code anymore. If everyone can get your code, your competitors will as well: shrug. If proprietary source companies choose to charge money for use of their goods: fine as well. Even when their goods are made of yours: that's the crux of BSD license beliefs. The value is in the making of the code, and it's that value you can make money on with service offerings.
When the latter moves into the territory of the former, moving his proprietary goods onto the Source Wave by dumping licenses for free in the market as a marketing tool, I get pissed. Saying this ain't fair sounds like the kid who doesn't get invited to play with the jocks on the schoolyard, but with remarkable humility, that's exactly what I felt when hearing about the JotSpot move. And, for better or for worse, that's a trend which Atlassian helped to start: Open Source Whoring - using the Source word to compete with the goods they built upon. If you choose sides: choose one, and stick with it. Or don't, and be prepared for additional scrutiny and criticism.
I must agree however with Mike that Atlassian tries hard to communicate clearly about the Source factor of its brand, which is less the case with other, collaborative source, or dual-licensing companies out there. It's decidedly cool that he stands up against my accusation, and an apology from my side might be fitting here. Yet, on the other hand, there's still a certain amount of frustration when I see other companies out there being less clear in their communication. Open Source Whoring: making use of a trendy catch phrase to make VC and press happy, luring the audience into the false belief that what they see is what they get. There's no defense against it, and it's all competition, baby, but one must admit that it becomes hard for an open source developer to choose between Confluence, JotSpot or the humble JSPWiki. Isn't this the same marketing technique Microsoft employs by selling low- to no-cost software licenses to schools?
Now, after apologizing, a last question: how can a company remain profitable if it is expected to support gratis licenses? Or can the free users expect a lesser-quality SLA, turning them into guinea pigs which are useful during a marketing campaign, but become a nuisance once the company has amassed enough paying customers?
Bloggers aller landen zijn nog steeds van harte welkom om zich in te schrijven op het Gentse ribblogfeest. Nu donderdag 17 maart, 20u, Amadeus, Patershol, Gent. Laat een comment achter op Michel's blog!
Om zo een beetje op de hoogte te blijven van waar de wereld mee bezig is, heb ik eens op een drafje de laatste stabiele releases van Drupal, Nucleus en Plone naast elkaar geïnstalleerd. Drupal en Nucleus zijn allebei PHP-gebaseerd, Plone draait bovenop Zope dat op zich weer in Python geïmplementeerd is. Drupal en Nucleus hebben een relationele database nodig (MySQL dus, geen andere database scripts aangetroffen), Plone/Zope heeft zijn eigen persistency engine.
Qua "out of the box experience" waren er geen echte tegenvallers, alleen Drupal is wel redelijk "kaal" bij een initiële setup. PHP-applicaties installeren houdt niet veel meer in dan de scripts onder een webserver directory te plaatsen, (eventueel) een database aanmaken, (eventueel) wat prullen aan een configuratiefile, en klaar is kees. Plone komt, zelfs voor Mac OSX, netjes verpakt in een installatieprogramma, dat de Zope service installeert en dan nog wat files in een directory achterlaat. Bij Plone was het wel even zoeken naar de uiteindelijke locatie van de initiële website: wel gedocumenteerd, maar misschien niet op de meest geschikte plaats voor de Plone-neofiet.
Conceptueel zijn het drie héél andere beesten. Nucleus is duidelijk een blog tool, Drupal is een news en page manager met comments, en Plone is een portal engine. Tegenvaller bij alle drie (vond ik persoonlijk) was de navigatie: als er al iets dergelijks was, dan sprong het niet onmiddellijk in het oog of was het niet onmiddellijk duidelijk hoe het te gebruiken - en dat viel vooral bij Drupal tegen want daar had ik van gehoord dat dat nét hun sterke kant was. Wellicht eerder een kwestie van installatiedefaults, niks ernstigs wellicht, maar toch wel een beetje een gemiste kans. Plone voelt een heel stuk complexer aan, maar gek genoeg spreekt dat niet in zijn voordeel: je krijgt het gevoel dat je nog erg veel andere zaken moet installeren, die elk hun eigen ditjes en datjes que configuratie nodig hebben, vooraleer je écht kan beginnen werken. Drupal heeft dat ook een beetje, en bij Nucleus tot slot blijft het eerder bij een (vertrouwen wekkend) "dit is het zowat, en zie dat je hiermee je plan kan trekken". Een zee aan plugins is natuurlijk fijn, maar het zijn meestal die dingen die achter blijven of de boel doen vastlopen als ze niet gelijk met het host platform evolueren: een verhaal dat ik ken van de Movable Type setup die ik administreer. Less is more!
Que data hijacking-factor scoort Nucleus het laagst (best): simpel database schema dus je kan eenvoudig je data wegmigreren uit Nucleus als je er van af wil. Drupal is ook nog OK (alleen slightly convoluted IMHO), en Plone heeft natuurlijk zijn platform tegen: je moet wel gek zijn om je data toe te vertrouwen aan de obscure (ja, toch nog altijd) database/appserver mix van Zope. Het is bekend dat de XML export van Zope buggy is, dus je kan maar beter weten dat je nooit van Zope/Plone af wil voor je er voor Plone kiest. Alledrie stoppen ze alles in de database, behalve images hoop ik te begrijpen, hoewel ze géén van de drie iets speciaals doen voor images - out of the box dan toch.
Nu is het tijd voor bedtijd, maar één van de volgende dagen bekijk ik ook nog: editing, instellen toegangsrechten en templating/skinning. Stay tuned!
16u10: Voor zij die het zich mochten afvragen: ja, 't was bij ons aan de voordeur. Een klein graafmachientje dat per ongeluk in een middendrukleiding aardgas terecht gekomen was. We zaten er met onze neus op, en we werden vriendelijk verzocht aan 't eind van de straat te gaan staan. We zijn dan maar naar huis gereden: geen avontuur dus voor ons. En helaas: de camera is nog in reparatie. ;-(
17u00: daarnet op 't nieuws bleek dat de brandweer dus toch even fase 1 van het rampenplan afgekondigd had, maar dat om 16u40 alles al voorbij was. Nu, tegen dan was ik al prei aan 't kuisen voor 't avondeten.
Note to self: het veiligheidsplan van het IIC moet eens op punt gezet worden. Niemand die wist wie nu de toer van de lokalen moest doen om te controleren of er nog mensen aan 't werk waren, dus heb ik mijn vleugel van 't gebouw maar zelf gedaan. Foei!
JotSpot, like others as Jira & Confluence and Clover, are offering free licenses to open source projects. After the usual blah-blah stating they like open source, and use a lot of it, they've now decided to use open source projects as the ultimate gratis marketeer corps. They'll mainly compete for eyeballs with Confluence and SocialText in this area, so I wish them long and painful competitions, during which true no-strings-attached platforms might become the sensible choice.
I'm getting easily bored these days by folks trying to flex the open source meme to fit their business model, rather than the other way around. We see all sorts of creative, yet awkward licensing tricks these days (under the comforting term of "collaborative source"), of people who are keen to reap benefit from the "Source" word, yet not being willing to deal with the consequences. We see proprietary-source vendors like JotSpot who are keen to ride the Source wave, and make readily use of all sorts of open source components, yet choose not to participate.
Of course, the crux of (at least) my belief in open source licensing is that one should be ready to make money on services, not on license sales. Services reserve the right for customers to give you money when they want you, not when they have to. I find it infinitely easier to deal with things people actually want.
And the bad thing is I believe we'll see much more of these things happen in 2005, as press is gullible as ever.
Update: slightly rephrased, en removed IDEA from the list.
This night, I had a frightening dream from which I woke up covered in sweat. It was a recursive dream since I went to sleep in my dream, and during that sleep I had a nightmare. Nothing world-shocking, but the scariest thing was my first thought when I woke up: "I've been giving too much XSLT training last month, and the recursiveness of XSLT has crept into my dreams."
Ik volg nu al een poosje de Belgische blogosfeer (what's in a name), maar verder mag ik mezelf gelukkig prijzen om ook op wat uitlandse weblogs geabonneerd te zijn, en dat eigenlijk al een hele poos langer. Daarnaast heb ik, als niet-Google Toolbar gebruiker, de pagerankstatus extension voor Firefox eens geïnstalleerd, en met enig heimelijk gegrinnik gemerkt dat België's blogosfeer echt wel een scheet is op het wereldwijde net.
Google's PageRank, let's face it, is eigenlijk zowat de enige pasmunt om hits te vangen in de niet-"ons kent ons"-context, en dat de Belgische blogosfeer bij uitstek zo'n context is, merk je al behoorlijk snel. Alle gegoochel met andere search engine-weightings ten spijt, leert wat rondsurfen me dat Google een kleine 50% van de searches doet op het Internet, gevolgd door Yahoo (30%) en MSN (20%). De rest is veeleer statistische ruis. Op meer technisch-georiënteerde websites kom je zelfs snel op 80% en meer inkomende links via de Google search engine. Google rules, met andere woorden, tot spijt van wie het benijdt, en ze letten bijgevolg erg goed op hun tellen om hun company-credo "Don't Be Evil" na te volgen. Laat ik veronderstellen dat de algoritmes die een PageRank toekennen dus niet onbedacht opgesteld zijn, en dat Google zijn best doet om alle pogingen om hun ranking model te ondermijnen tegen te gaan.
Als we nu Peter's lijst even nemen ter hand nemen (laat vooraf duidelijk zijn dat ik zijn initatief ten zeerste apprecieer), en daarnaast even gewoon de PageRank zetten, zien we het volgende (bij sommige sites ben ik van de inkompagina eerst naar de eigenlijke blog gesurft, die meestal een hogere PR had):
Twee zessen dus, flink wat vijven en vieren, en de rest: jammer maar helaas. Plaatsen we daar nu eens de nieuwe (Vlaamse) topblogs volgens de DSO blog (zelf een povere 4) bij, dan komen we op dit uit:
Hm. Een beetje under-researched van de DSO redactie, niet? Maar wat leren we nu hieruit? Wel, daarvoor moeten we deze PageRanks even in perspectief plaatsen. Een aantal bekende internationale bloggers en één groepsblog dus:
Stuk voor stuk zevens, een jammere vijf en zes, en Dave, de peetvader van het bloggen een vette 8 natuurlijk. Ikzelf, Veerle en Mathias hebben het wellicht aan ons internationale publiek te danken dat we als Flandriens toch een behoorlijke 6 toebedeeld krijgen: meer inbound links, en vermoedelijk ook vanop websites met een hoge PR. Veerle en Mathias doen het dan ook in het Engels, en ikzelf heb een periode achter de rug dat ik door hoog-scorende internationale bloggers af en toe wat aandacht en bijhorend Google-juice kreeg. Daarbij komt nog dat ik zowat driekwart van mijn email naar publiek-gearchiveerde lijsten stuur, en mijn blog onderaan steeds vermeld wordt.
Het algoritme achter de Google ranking gaat niet uit van een lineaire verdeling, maar een logaritmische. Dat verklaart waarom 7 een rank is waar we eventueel nog van kunnen dromen, maar de achten, negens en tienen ranks zijn die voorbehouden zijn voor de groten der aarde: BBC, ESPN, Nasa, Apple, Yahoo, Microsoft, Google zelf, The Internet Archive, Wikipedia: sites met tienduizenden interne links, waar honderduizenden andere sites naartoe linken. Het ogenschijnlijk kleine verschil tussen een 5 en 6 is dus helemaal niet zo onschuldig als men op het eerste zicht zou denken.
Het niet-gepubliceerde, maar veelvuldig ge-reverse-engineerde algoritme is gebaseerd op de volgende basisconcepten:
En zo komen we (eindelijk) bij de kern van mijn betoog uit, en dat beperkt zich tot twee simpele puntjes:
Pro-globalisatie? Misschien. Het neveneffect van bloggen in een minder populaire taal? Wel, Nederlands komt slechts op plaats 48, dus een tweetalige of Engelse blog is wellicht géén gek idee voor link whores. Het hoeft natuurlijk niet, dat spreekt voor zich. Maar het spiritueel-klinkende "geef wat je wil krijgen" gaat ook hier weer zeker op: wie gul is met links krijgt wellicht ooit wat Google Juice terug. En hou er ook rekening mee dat Google wél de mogelijkheid biedt om het zoekresultaat te beperken tot sites in één bepaalde taal, maar dat driekwart van de websites die taal niet fatsoenlijk kenbaar maken aan de Googlebot.
De gniffel in mij kan niet nalaten om vast te stellen dat het voorrecht om te geven bij deze niet in handen van de happy in-crowd is.
Enfin. Wat eerst een manifest van ergernis was, in de stijl van Bruno's gerechtvaardigde opmerkingen, werd uiteindelijk een uurtje vrolijk opzoekplezier. En dat is toch het Wonder van het Wilde Web, niet?
Ik heb me gisteren ingeschreven als "mening hebbend over vrije software" op de pro.be website van sp.a rood. Niet direct als politiek engagement, maar vooral omdat ook hier weer enkel het aspect "open, gratis en vrij voor de burger" belicht wordt - en daar krijg ik de wubbes van. Ik leef in de (misschien naïeve) veronderstelling dat sp.a ook iets wil betekenen voor de (kleine) ondernemer die open source produceert, dus ik ben benieuwd of ik mag deelnemen eens het zover komt. Ze zijn in alle geval weeral niet snel om een mailtje van goede ontvangst te sturen. Misschien tijd om mijn lijstje van Belgische open source projecten eens uit de kast te halen, en te tonen dat we geen land zijn van uitsluitend consumenten, maar ook producenten.
Het is toch wat met blogs en Google. Nauwelijks anderhalve week na publicatie staat mijn vernietigende stukje over La Tartine Au Beurre op nummer 3, net onder de officiële website. Het zal wel helpen dat de Google pagerank van mijn blog 6 is en die van hun website 1 (en 3 op de homepage), en dat ik (opzettelijk) de naam in mijn pagetitle vermeld heb, maar eigenlijk is het toch niet eerlijk. Enfin. *shrug*
"View source" om er zelf ééntje te maken, of via http://themessage.flysn.com/ natuurlijk (via de DSO blog).
Julie, echtgenote van ASF-collega Ted, blogt veel en ditmaal uitgebreid over de ferrydienst tussen Bainbridge Island en Seattle. Julie en Ted wonen op een eiland, en moeten dus regelmatig het veer op. In het gebied van de Gentse zeehaven zijn er ook twee autoveren, en sinds we dicht tegen de haven aan gaan wonen zijn, komt het geregeld voor dat we op een vrij moment de auto nemen om het veer te nemen - tot groot jolijt van de kinderen. Later, als ze groter zijn, doen we dit ongetwijfeld met de fiets.
Veren zijn fijne dingen. Een verplichte onthaastingskuur zeg maar, en ook het gevoel dat je als automobilist, in je veilige verplaatsingscocon, toch even afhankelijk wordt van onberekenbare fenomenen als golving, wind en water.
De Washington State Ferries website is behoorlijk indrukwekkend, met webcams gericht op de parkeer- en aanschuifplaatsen en GPS-kaartjes van waar de schepen zich bevinden. Over de veerdiensten van Terdonk en Langerbrugge is er helaas minder informatie terug te vinden, maar toch deze linkjes:
Iemand Somers bezig gezien in Ter Zake vanavond? Man man. Nee, dan nog liever het VB want die maken tenminste onmiddellijk duidelijk dat ze een sociale democratie onwaardig zijn. Bah. Nu, als de VLD zo bezig blijft pakken ze wellicht wat stemmen af van bij de bruinzakken (van zij die bruin, maar niet volledig onaangepast willen stemmen), terwijl de sociaal-liberalen (bestaan die? ik hoop het!) weglopen naar andere, meer traditionele partijen. Balans zal dus hopelijk zijn dat de groei van het VB ophoudt ten voordele van de VLD, die helaas zover terug valt dat de niet-asociale partijen het terug beter gaan doen. Duimen voor 2006!
Deze middag met een bezwaard gemoed mijn trouwe D70 binnengestopt bij Focilux voor een groot onderhoud en het vastdraaien van wat vanbinnen los zit. Geschatte doorlooptijd: 3 à 4 weken. Iemand een idee hoe ik me intussen fotografisch kan bezighouden?