Voor de papas onder het lezerspubliek: steek Zinloos in uw feedreader. Herkenbaar, grappig en goed.

Ce weekend, dankzij een milde en lieve mecenas, on a passé un après-midi et une nuit à ne pas oublier à Knocque. Knocque, pour ceux qui da nie weten liggen, is hét voorbeeld dat het met de taalsegregatie en la fédéralisation niks wordt in België (tant mieux!), car tout le monde y parle le Français. Pourtant, da ligt daar vlak nevens Holland, maar dat is voor de gemiddelde Knocquetien geen belet om de taal van Molière als de preferentiële voertaal te hanteren.

We hebben er gefietst, mijn lief en ik, tot in Holland en terug, maar we hebben vooral onze ogen uitgekeken. Het was, wat mij betreft, een hele poos geleden dat ik er nog geweest was, wellicht van voor Lippens de media opzocht met zijn frigoboxenverhaal, en ik moet eerlijk zeggen dat het veel, véééél erger is dan ik ooit had durven bevroeden. Le monde c'habille là-bas in vèlneu fraques, et la jeune beau-monde n'est geen haar beter. Met familiegeld wordt duidelijk geen smaak gekocht, en ik ben er vrij zeker van dat de gemiddelde sociale woonwijk, waar iedereen zich hult in Wibra-solden, van een grotere vestimentaire diversiteit getuigt dan het Zoete Knocque. Mais enfin et n'importe.

Le soir, in een wilde folicque, on est aller diner à La Tartine au Beurre (resto.be). Samenvattend kunnen we stellen dat het er belachelijk duur was voor wat het eigenlijk maar waard was, dat het eten niet slecht was, maar ook zeker niet waaaw, en dat de bediening, behalve dat éne schuchtere niet-Franstalige meisje, van een niveau van beschetenheid getuigde waarvan we het bestaan vergeten waren. Het clientèle was dan ook geheel aan de zaak aangepast - er kwamen tegen het dessert allerlei revolterende Urbanus-sketchen in me op.

Snobs bestaan nog, met nog steeds hun familiegeld en hun lege hoofd, en we hebben ze gezien van 't weekend. Het was goed in Knocque, maar o wee wat leven ze er ver van de realiteit.

Brown Bunny was onze huur-DVD van deze avond, en het mag gezegd worden: er is talent voor nodig om een film zo te mismeesteren. Ooit genomineerd voor Cannes blijkbaar, en het verhaaltje op de doos zag er prettig uit, dus ondanks de waarschuwing van Wim de fijne videotheekman het onding meegenomen naar huis. Brown Bunny was géén film, het was een screensaver met een blowjob op het einde. Meer is er me eigenlijk niet van bijgebleven, en ik ben er zeker van dat, mocht ik me het verhaal nog eens volledig willen herinneren, het bekijken van de trailer ruimschoots zal volstaan. Vincent Gallo regisseerde, produceerde, en acteerde eigenlijk vooral voor zichzelf: het narcisme tot kunstvorm verheven. Bah.

Spring is in the air: we have an open position for a Junior Java Software Engineer. We're in no immediate hurry, but should you know someone who's graduating this summer, send him our way.

Het is de tijd van 't jaar om na te denken hoe we verder moeten, en alles wijst er op dat we er een gedacht van moeten maken: we zijn (stillekesaan) op zoek naar een Java software developer. Als je iemand kent die binnenkort afstudeert, en/of nog zoekende is, dan horen we het graag!

Exhilirating, noemt zoiets in 't Engels. Vanmorgen vrolijk, zelfs tijdig naar 't werk getogen om snel-snel nog wat materiaal klaar te stomen voor een workshop die ik morgen geef (onderwerp: XML hands-on, don't ask). Toen ik mijn mail opendeed prijkte daar een tijdzone-asynchroon-gewijs antwoord op een schuchter verkoopsmailtje dat ik gisteren nog snel voor het naar huis vertrekken gepleegd had, en het antwoord was zo van het gehalte "nou". Het leuke aan de wondere wereld van het Internet is dat de corporate firewalls zo stilaan aan 't verkruimelen zijn (Cluetrain-gewijs bedoel ik dan) - wat vanmorgen dus tot gevolg had dat ik een eerder prettig gevoel kreeg toen ik het bewuste antwoord gelezen had. Het gebeurt niet iedere dag dat men iemand lof hoort preken over onze manier van business doen, en zeker niet iemand die recentelijk op Scientific American's "List of World's 50 most influential technologists" prijkte. Er dient nog wat water naar de zee gedragen te worden, en misschien wordt het niks, maar toch.

In de gewone post zat vervolgens een andere verrassing, die uiteindelijk leidde tot een prettige emailconversatie met "iemand". Hij moet zijn belofte nog nakomen maar er was alvast ook hier weer meer stof om de verzuurders ooit allemaal van weerwoord te dienen.

En uiteindelijk rinkelde na de middagpauze ook nog de telefoon (wat bij ons op kantoor een eerder uitzonderlijk gebeuren is, we zijn nogal digitaal weetuwel), en toen kon de dag helemaal niet meer stuk: we zijn uitgenodigd om ons jongste kindje komende woensdag opnieuw, en ditmaal voor een breder publiek te gaan voorstellen, en 't ziet er nogal goed uit, geloof ik. Een mogelijke referentie van formaat. En komende maandag kwam er al schoon volk kijken (datzelfde volk als waar Michel naar op studiereis gaat, zo klein is de wereld dus), dus volgende week wordt het het weekje wel.

En zo hoop ik maar: de aanhouder wint. Het is ongetwijfeld eenvoudiger om venture capital te ronselen, pressreleases uit te sturen, gladde mannen de baan op te sturen en gewoon centen voor je productjeuh te vragen zoals iedereen, maar we blijven er van overtuigd dat het ook anders kan. Onwards!

22:30 ... intussen is mijn materiaal ook nog afgeraakt. Niet meer gewend om 's avonds nog door te werken - duh.

• john d markers radio
  (categories: daisy cms)
• Sharp Notes: Collaboration at Ivy Tech
  (categories: daisy cms)
• VRT - Online Design Manual
  (categories: web design)

het deed me veel plezier om vanmorgen post te ontvangen van het Gentse stadhuis, meer bepaald over Planet Gent. Als voorlichtingsambtenaar houdt u natuurlijk de Gentse cyberspace in de gaten, en uw brief kwam dus niet helemaal onverwacht.

Ik heb de gevraagde aanpassing onverwijld doorgevoerd. Niet zozeer omdat u een officieel uitziende brief stuurde in plaats van een e-mail, en niet zozeer omdat uw opmerking was dat Planet Gent bezoekers het gevoel gaf dat het deel uitmaakte van www.gent.be, maar omdat u de moeite gedaan hebt om uw huiswerk te maken: "Ook al zijn sommige kleuren van de blokjes iets donkerder en werden twee kleuren van plaats veranderd, het verschil blijft zo onopvallend dat gemakkelijk de associatie kan gemaakt worden". Kijk, dat vind ik nu fijn zie. U hebt aandachtig gekeken, vooraleer te reageren.

U bedankte me voorts ook voor het vermelden van een link naar de officiële Gentse website: geen dank! Mag Planet Gent zich dan ook toevoegen aan de Gentse website?

Vriendelijke groeten,

Steven Noels

... als je dan je URL laat vermelden op TV (tijdens Franks weerpraatje), zorg er ook voor dat je een piekje kan verwerken. Wat dat betreft is de keuze van de servlet/JSP container misschien ook niet onbelangrijk ....? JRun of all places, begot.

Update: nu is die site verhuisd blijkbaar.

stevenn [~/tmp] $ wget http://www.gisvlaanderen.be/
--22:00:00-- http://www.gisvlaanderen.be/
=> `index.html'
Resolving www.gisvlaanderen.be... done.
Connecting to www.gisvlaanderen.be[212.35.99.34]:80... connected.
HTTP request sent, awaiting response... 302 Object Moved
Location: http://geovlaanderen.gisvlaanderen.be/ [following]
--22:00:01-- http://geovlaanderen.gisvlaanderen.be/
=> `index.html'
Resolving geovlaanderen.gisvlaanderen.be... done.
Connecting to geovlaanderen.gisvlaanderen.be[212.35.99.41]:80... connected.
HTTP request sent, awaiting response... 302 Object moved
Location: http://geo-vlaanderen.gisvlaanderen.be/geo-vlaanderen/nl/loketten.asp [following]
--22:00:02-- http://geo-vlaanderen.gisvlaanderen.be/geo-vlaanderen/nl/loketten.asp

3 trage redirects tussen twee verschillende servers om op een tergend trage homepage te komen, wat een onzin. Man man man.

• Lucene Index Toolbox
  (categories: tech java)

New on the Daisy website: quite a bunch of new documentation for developers interested in the technical innards of Daisy, on the build system, and both the repository and the Wiki implementation. Enjoy!

Gedachte: goed te zien dat Maarten -Typepad- Schenk ook een blog planeet in het leven geroepen heeft. Hij heeft duidelijk ook ontdekt hoe snel zoiets te bouwen is aan de hand van Planet Planet. Maarten maakt voor Planet Vlaanderen gebruik van Peter Forret's link-and-hit-count gebaseerde belbloggers hitparade. Alleen jammer dat Maarten van Planet Vlaanderen gebruik maakt om ook nog wat Typepad-marketing te doen, getuige hiervan het logootje op Planet Vlaanderen. Dat impliceert dat ik Planet Gent snel-snel zou moeten hermaken in Daisy. Nee, toch? Enfin, ik heb Planet Vlaanderen intussen toegevoegd aan de Planet Gent "Lees ook" linklijst. Google-juice all over the place!

... en ben ik nu de enige die bevestigd is in al zijn vooroordelen rond de frontman van Hooverphonic, één van België's muzikale export-trotsen? Ze maken schone plaatjes, en ik heb er een aantal van staan, maar ik vond Alex altijd al een blaas en een dikkenek. De man heeft een schoon huizeke staan in zijn hometown Sint-Niklaas, en zo werd "Ten Huize Van" een oppervlakkig interieurmagazine. Smaak en kleur daaraantoegelaten lag alles er netjes en héél erg design bij ten huize Callier, maar dat was ook alles wat er te zeggen viel. En al helemaal grinnik was het obligate "kom ik ga snel eens wat koken", alwaar de man pochte met zijn warmwaterpot (we hebben thuis net dezelfde begot, ik moet Frieda eens uitnodigen), en een eerder minimalistisch pastagerecht klaarstoomde waar ik zoiets bij had van "puh, zooo simpel". Waarop hij meldde dat hij bij afsluiten van de Hooverphonic periode overwoog om een klein restaurantje te beginnen. Hou het maar gewoon op bistro, Alex.

Hoog bezoek vandaag. De POTUS - of was het potvis, of protput, of protvis - is gisteren aangekomen in Brussel. All hail to the chief enzovoorts, en eat this rooie rakkers. De man komt gewoon even kijken of het Oostblok vooralsnog opnieuw als schurkenstaat kan uitgeroepen worden, en kiest hiervoor als uitvalsbasis een stadland dat nét op de grens ligt tussen het trouwe Engeland, het Franse kikkerland, de Duitsers die ze kortelings nog uit onze Ardennen verjaagd hebben, en het losbandige Nederland dat voor vrije sex & drugs & een mislukkend integratiebeleid opteert.

De potvis brengt zeker geen bezoek aan België noch Vlaanderen, en de ontmoeting met de koning is louter een vergissing van het protocol: zij gingen er namelijk verkeerdelijk van uit dat Verhofstadt de president is van Brussels, en Albert de burgemeester - de town major. De man verblijft momenteel dus in Brussels, een dorp in Europe dat als drie voornaamste kenmerken heeft: Brussel wordt doorkruist door de Nato-straat, Brussel huisvest de helft van de Europese administratie, en Brussel heeft ooit de pretentie gehad om een non-compliant juridisch beleid te voeren, waarbij schuldigen van genocides waar ook ter wereld hier op het matje konden geroepen worden. Kolder!

Wat me eigenlijk echt interesseerde, was het alternatieve programma van Laura. De potvis heeft namelijk zijn madame meegebracht, en zij zal haar eigen ding doen. Ik heb half België rondgesurfd, maar géén simpele pagina gevonden waar de twee programma's opgelijst staan. Gaat ze shoppen? Koffie drinken bij de koningin? Iets cultureels? Wie zal het zeggen? Luc?

Update 1 Ah, we weten intussen wat Laura komt doen: ze is op zoek naar een kok. En naar wat mensen die hubby en heurzelven eens uitnodigen om te komen eten, ocharme: ze geraken thuis 's avonds de deur nooit uit. Misschien kunnen ze de chef van de Ostend Queen van 't Casino Kursaal meepakken naar huis: die krijgt sterren en vorkjes op overschot van Michelin, en zal dus zeker niet misstaan op de achtergrond van de Amerikaanse vlag.

Hoogdag dus voor de Amerikanofielen onder ons. Dweep, mensen, dweep! En vergeet niet dat we hier zonder den Amerikaan nu Duits zouden spreken!

Update 2 Stijn en Otto-Jan van StuBru zijn op zoek naar het hol van de Potvis tijdens zijn middagpauze. Grinnik.

Update 3 Vandaag is ook een uitgelezen moment om LVB's Engelse blog tijdens de middagpauze door te nemen, en al helemaal omwille van de hilarische commentatoren DoF, Joe en Cosyns. Geen grinnik meer, maar luide schaterlach! Dat is namelijk wat de respectieve heren dringend nodig hebben: gevoel voor humor. Lachen, weet u wel?

Juan Pablo Dobal, één van de betere hedendaagse Tango pianisten, speelt maandagavond in de Rode Pomp. Voor de connoisseurs van het genre, maar ook voor mensen die eens hedendaagse tangomuziek willen ontdekken: een kleinschalig gebeuren voor fijnproevers. Warm aanbevolen!

Vanmorgen geboren: mijn tweede petekind Daan. Poten en oren, 4kg, 53cm: alles erop en eraan. We gaan subiet eens gaan kijken. :-)

Update: hier zie!

Dag lezers van de weblog van de Standaard! Fijn dat Bart Van Belle zich niet beperkt tot wat gekleurde berichtgeving omtrent de recente groeps- en planetenstorm, maar ook mijn pamflet omtrent de analogie tussen blogaggregatie en open source even onder het licht brengt. Mag ik verder ook iedereen uitnodigen om Cluetrain er even op na te slaan, alsook Sir Tim Berners-Lee short personal history of the World Wide Web: "There was a second part of the dream, too, dependent on the Web being so generally used that it became a realistic mirror (or in fact the primary embodiment) of the ways in which we work and play and socialize." Mocht u zich afvragen waarom ik dat soort zaken allemaal belangrijk vind, dan nodig ik u vriendelijk uit om mij wat beter te leren kennen: ik hoop dat het dan allemaal wat duidelijker wordt.

Dit geciteerd hebbend, ben ik verheugd te merken dat de EU vandaag de wet rond softwarepatenten terug naar de tekentafels heeft verwezen. Informatie, in zijn ruwe vorm, heeft het recht om vrij te zijn. Als we weblogs beschouwen als ruwe informatie, dan is een aggregator niet meer of minder dan een bibliotheek of tijdschriftenwinkel: een gemakkelijke manier om het oor te luisteren te leggen bij verschillende informatiebronnen, om er uiteindelijk zelf een eigen mening over te vormen.

(juk, ik heb nogal wat ge-meta-blogd de laatste dagen)

... ten dans? Nee, dat niet, maar Michel, Bruno en ik hebben een tafeltje (of twee, of drie, of ...) gereserveerd in den Amadeus, Plotersgracht (Patershol), op donderdag 17 maart om 20u, en we zien er graag het aanstormende jonge regionale blogtalent (e.a. natuurlijk) mee aanschuiven. Zo onder het motto van de verzuring te bestrijden, bruggen te slaan, en nog van dat maatschappelijk moois, maar eigenlijk vooral ook om nog eens met ons pollen in de ribben te delven. Men zegge het voort!

Reserveren door hier (of vooral ginder) een comment achter te laten. En nee, je hoeft geen Gentse parkeerkaart te kunnen voorleggen, iedereen - ook nieuwsgierig volk van buiten de agglomeratie - is welkom.

Kijk eens hier zeg, Nicholas' broer, John, krijgt het voor het zeggen als Director of National Intelligence van de VS - een soort staffunctie tussen de Senaat en alle inlichtingendiensten (CIA/FBI/HS). Nicholas is dan weer mede-oprichter van het Media lab aan het MIT, één van Amerika's toonaangevende New Technology onderzoekscentra, wiens pamflet Being Digital al een hele tijd in mijn boekenkast ligt. Men kan alleen maar dromen wat die twee elkaar te vertellen hebben op zondagmiddag terwijl de kinderen buiten spelen. Het zal in ieder geval niet over Counter Intelligence gaan, want die "explores technological approaches to functional, cognitive, and social support in the home, with a particular focus on the kitchen". Gniffel.

Aan mijn stats te bezien, verwachten de mensen zo stilaan mijn mening over allerlei dingen. Vinden jullie het erg dat ik in plaats daarvan mijn best gedaan heb om Planet Gent er wat mooier te laten uitzien (allez, smaak & kleur & twist notwithstanding, natuurlijk)? 't Is maar dat blogs géén discussiemedium zijn, eerder een long-running conversatieplatform. En ik begin stilaan ook een dégout te krijgen van blogs zonder trackback-mechanisme - dat gepriegel in die commentaarveldjes is om zenuwachtig van te worden.

Voor de copyright-freaks: ja, de blokjes heb ik afgekeken van de website van 't stad Gent, en de bijpassende zwarte achtergrond ook. En nee, de foto is niet gejat. En voor de couleur locale: ja, ik heb ooit nog gewerkt voor het bedrijf dat toendertijd de website van Gent in mekaar geknutseld heeft. Sweet memories.

Ik heb nog een leuk idee om keet te schoppen in de gevestigde blogosfeer: astroturfing. How's that sound?

Vrouwentennis is één van mijn vele afwijkingen: ik kan er uren naar kijken. En nu is het helemaal fun: Nadia Petrova wil tijdens de break een kinesiste op 't veld. En terwijl Kimmeke braafjes met een stokje tussen haar snaren zit te prutsen, wordt Nadia helemaal los gemaakt: rugwervels, heupen, alles erop en eraan. Mooi, toch? Nadia is verder eigenlijk wel niet zo prettig om naar te kijken, maar goed, dit was een leuk intermezzo. En nu op naar de derde set! (De Proximus Diamond enzovoorts, aka de comeback van Clijsters - mét nieuwe vriend).

PS: ben ik trouwens de enige die denkt dat Kim wel héél snel haar verleden met Layton wil achterlaten? Of kunnen topatleten gewoon niet lang alleen zijn? All valid reasons, of course - ik ben gewoon nieuwsgierig.

I'll be presenting Daisy during XTech 2005 in Amsterdam 25/May 11AM. Don't say you haven't been warned, and thanks for having me!

Nu Gent zijn eigen stadsblog heeft (het is waar want het staat in de krant), wordt het tijd om Blog Planet Gent van tussen de rommel van mijn eigen weblog vandaan te halen en zijn eigen leventje te laten leiden. Voor de regelmatige bezoeker zal het al duidelijk geworden zijn, maar Blog Planet Gent staat intussen op zijn eigen webadresje: http://www.planetgent.be/. Af en toe druppelen nog wat nieuwe feeds binnen, en van een stukje van de Gentse scene hou ik mijn pollen voorlopig af en laat ik het initiatief liever aan henzelf over, maar mailtjes met nieuwe of bestaande Gentse blogs om toe te voegen zijn nog steeds erg welkom.

Een stadsblog, een stadsdichter en een stadsaggregator. Hoera!

De Belgische blogosfeer is een wonderlijke aangelegenheid, en ik durf er de laatste dagen al eens in te verdwalen. Ik lees zelfs de comments op LVB's blog, godbetert! Enkele vaststellingen, zoals dat heet:

Als dat Marcel Heymans zou bloggen? Nee: dit is té duidelijk fake om waar te zijn. Eigenlijk zelfs niet eens vermakelijk.

Als dat bloggers journalisten zouden zijn? Ben je gek? Op LVB's blog zijn er gelukkig toch nog een aantal mensen die dé sleutel tot het juiste antwoord hebben: om als journalist erkend te worden (ttz een perskaart te krijgen) moet je kunnen aantonen (met facturen, jaja) dat je kan leven van de inkomsten verworven door jouw journalistieke uitspattingen: ttz je moet gepubliceerd worden in de door LVB toch-wel-enigszins-misprijzend-klinkende term MSM (mainstream media), en daar centjes voor krijgen. Een journalist is dus een erkend beroep, net zoals je je niet zomaar overal kan vestigen als fotograaf. Reden genoeg voor mij om de bedenking te maken dat ne mens moet kiezen in 't leven: flink zijn en als journalist aan de bak te proberen komen, dan wel gewoon individu/blogger zijn, maar je dan ook niet beroepen op excuses-voor-journalisten als het warm onder de voeten wordt.

Mijn haat/liefde-verhouding met journalisten heeft trouwens dezelfde oorsprong: het kan soms zo gemakkelijk zijn om op de zijlijn te staan commentariëren, jezelf beroepend op journalistieke vrijheden, en de noodzaak als dat de gemeenschap moet geïnformeerd worden. Wat dat betreft deep respect voor ene Dirk Sterckx die de beslissing neemt om uiteindelijk toch maar uit de media te stappen en voor de politiek te kiezen, en heel wat minder hoogachting voor de clowns van Ter Zake, Phara en Siegfried op kop, die met hun stemmingmakende interviewsstijl ("Zie mij zitten! Kijk wat ik durf!") eigenlijk redelijk medeverantwoordelijk zijn voor de algehele maatschappelijke verzuring en het aansluitende succes van de bruinzakken. Maar dit even tussendoor - ik was namelijk op dreef.

En wat betreft auteursrechten, links naar illegale MP3s en ander moois: mijn feeling is dat men moet trachten goed te doen, en niet om te zien. Mensen die prompt beginnen te zwaaien met zwaarwichtig klinkende referenties naar obscure en helaas teveel op klassieke media geschoeide documenten en wetgeving vergeten vaak dat er nog zoiets bestaat als jurisprudentie. Het moet natuurlijk niet noodzakelijk zo ver komen, maar op het eind van de rit is er een rechter die beslist. Hij zal zich hierbij laten leiden door wetgeving maar ook door voorafgaande uitspraken (jurisprudentie dus), en het is ook op die manier dat nieuwe wetgeving tot stand kan komen. Dingen die tijd nodig hebben, maar uiteindelijk vermoed ik toch dat de huidige wetgeving zich toch zal moeten aanpassen aan nieuwlichterij die eigenlijk toch niet meer zo nieuw is.

Misschien is het leuk om weten dat de fel gecontesteerde Marcel Heymans zich baseert op dezelfde soort wetgeving als waar bloggers zich op beroepen om enerzijds vrolijk klassieke media leeg te plunderen onder het mom van het citaatrecht, en anderzijds mekaar de duvel aan te doen door hergebruik van hun eigen materiaal te verbieden. Hypocriet? Nee: des mensens.

Hehe. En ik zei nog dat iemand zich op snelheid gepakt voelde toen ik Blog Planet Gent aankondigde. Nu blijkt ook waarom: gent.blogt.be. Te beoordelen aan de license pagina (die wederom foutief copyright genoemd geweest is) is duidelijk dat mijn geliefde Gentse bloggende ijskonijn heur werk weer gedaan heeft. Nou ja, het zijn ezels die zich slechts één maal aan dezelfde steen stoten.

Kidding aside: zou ik de heren & damen gent.blogt.be mogen verzoeken om zich over de vraag te beraden of ik hun feed (eventueel met ingekorte entries) mag toevoegen aan de niet-blog-maar-aggregator Blog Planet Gent? En mag ik hen verder verzekeren van het feit dat, als ze er in slagen om hun Wordpress installatie te voorzien van een RSS aggregator plugin, dat ze dan zéker mijn Nederlandstalige feed integraal mogen overnemen op hun site?

Update: voor de niet-zo-goede verstaander: ik vind het evenwel een geweldig initiatief hoor!

Heh: jullie bloggen vanuit Gent, bedenk ik me zo... mag ik jullie dan toevoegen aan Blog Planet Gent? Ik vond niet zo onmiddellijk een email adres, en ik zie dat jullie mij lezen, vandaar. ;-)

Look at what Bill has pulled off this time in Denmark: Groklaw and FFII. Which brought me back sweet memories of working once for one of the telco companies mentioned in the linked articles at FFII, with an R&D department filled with EU-funded research engineers, working sometimes on three full-time-equivalent projects in parallel. So we have gouvernment-funded companies creating patents, and gouverments held hostage by companies because of patent laws. Is this a fucked-up world or what?

U luistert toch hopelijk ook naar StuBru en kent dus ook al weken Wim Oosterlinck's heerlijke, onnozele Michael Jackson-parodie Zes of Acht? Awel, dan zal het u eveneens plezieren op te pikken uit de Standaard:

Op het lijstje van Mesereau staan volgens CNN en de BBC namen als actrice Elisabeth Taylor (een goede vriendin van de zanger), zangeres Diana Ross, zanger Stevie Wonder, zanger Barry Gibb van de Bee Gees, Nick en Aaron Carter van de boysband Back Street Boys, basketballster Kobe Bryant, CNN-talkshowster Larry King en zijn collega Jay Leno, en muzikant Quincy Jones die producer was van het hitalbum Thriller.

Getuigen à décharge voor onze gekke blanke man met de silicone nepneus. Een prachtig zootje, niet?

The 1.0 release of the eXo Portal platform obviously generated a bit more discussion on TSS than our third Daisy release announcement, but one reaction of the eXo developers somehow stood out and left me nodding in disagreement:

Support is indeed not included in the basic fee (some customers do not want support) but warranty is and if you get a bug we will have to fix it for the people who have purchased the commercial license while it is not the case in the GPL license. (Benjamin Mestrallet)

When I heard about their move to ObjectWeb, I was hoping they finally had figured out that the riches in OSS-based business are to be found in services rather than in product sales (have a look at JBoss to help you figure that out), and selling products (or "commercial packages" if you want it to sound better) basically means the end of the Open Source motto of "release early and often, but only upon your own leisure".

With commercial packages and a greedy annual maintenance fee of 20%, customers will expect the eXo folks to ship twice a year. "I'm not paying maintenance for support, I'm paying for two releases per year", will be the attitude of corporate eXo buyers. How they are going to deal with such a crazy release schedule will be an interesting exercise in stamina and creativity if you ask me.

So if you'd like to take a look at eXo as a possible framework for your portal site, you can choose between bad and worse: either take the poison copyleft pill of the GPL, or pay the company behind eXo for creating an internal fork between their supported and non-supported version. Interesting licensing and business model.

Ik heb bijna compassie met de wapenliefhebbers en -handelaars: zo'n strenge wapenwet. Bijna. Als ze nu in het journaal niet het item over die nazizot die op een fuif twee scoutsleiders neergeknald heeft net voor dat over de wapenwet gemonteerd hadden, dan misschien, bijna. Maar nu: bijna, maar eigenlijk niet. Zeg nu zelf: wie heeft nu in godsnaam een wapen nodig? En als het dan toch zogezegd is om gewoon boven de schouw te hangen, mag dat dan geen replica zijn? En moet er al geen vijs loszitten vooraleer je zoiets op je schouw wil zien? Ik bedoel maar: van de BMW-rijders is alom gekend dat hun auto eigenlijk een substituut is voor een bepaald deficit. Van wapenliefhebbers vermoed ik hetzelfde. Bijna. :-)

cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:12:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 500 8830 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"
cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:17:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 500 8830 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"
cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:22:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 500 8830 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"
cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:27:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 500 8830 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"
cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:32:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 500 8830 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"

Ne mens ziet soms toch wat: één of andere gek die blijkbaar om de 5 minuten één bepaalde (onbestaande) URL probeert af te halen van onze server. Gelukkig kan het leven soms simpel zijn:

<Location /xreporter/changes.rss.xml>
Deny from 6?.1??.4?.6?
</Location>

Rust en vrede:

cocoondev.org 6?.1??.4?.6? - - [14/Feb/2005:08:37:02 -0600] "GET /xreporter/changes.rss.xml HTTP/1.1" 403 396 "-" "Mozilla/4.0 (compatible; MSIE 6.0; Windows NT 5.1) Opera 7.54 [en]"

Hopelijk krijgt hij nu in 't snotje dat hij er mee moet ophouden nu, anders moet ik zijn IP adres blokken op de firewall.

Update: kijk zie, 't is er al mee afgelopen. Daaaag!

Zwijnaarde, Belgium

Adding onto the Valentine's Day festivities, Outerthought released Daisy 1.2 as of today. Daisy is an Open Source content management system, composed of a standalone, ReST-accessible repository server, and a powerful Wiki-on-steroids editing and publishing application.

New in this release are:

In the Daisy Wiki:

• an easy-to-use graphical site navigation tree editor to define site hierarchies and navigation
• user self-registration with password and account reminder
• a general document commenting facility with public and private comments
• enhanced support for human-readable website URLs

In the repository:

• comprehensive support for arbitrary-sized document parts (or "BLOBs"), with streaming support both on front- and backend (making Daisy capable of hosting media libraries)
• generalized database access layer to easily run Daisy on top of any standards-conforming relational database engine
• improved full-text indexing support for MS Office document formats

And of course, many other minor feature enhancements, issues and performance improvements have been implemented as well.

For the next release (summer 2005), planned features are:

• publish-only website publishing for easy publication of non-editable Daisy sites (using the Wiki as a powerful editing application)
• Daisy Books: management and production of manuals and paper documentation
• more sophisticated repository versioning and querying
• support for facetted classification and navigation using Daisy's metadata support
• furthermore, we expect to upgrade Daisy's internals to reflect the current state of the art in component containers and messaging frameworks

Daisy is available under the Apache License 2.0 from http://cocoondev.org/daisy/, with commercial support services available from http://outerthought.org/daisy.html.

Bij tijden overweeg ik mijn collectie lenzenglas te rationaliseren, en dit keer gebaseerd op concreet gebruik eerder dan goesting. Momenteel heb ik van Nikon een 50mm f1.4 lens, een 18-70mm zoom lens, een 24-120mm VR zoom lens, en dan van Sigma een 70-300mm telezoom. Er is een aanzienlijke overlap tussen de 18-70 en de 24-120, en eigenlijk zou een echte breedhoek wel fijn zijn, alleen zit je bij die digitale spiegelreflexen (tenzij dan in het topsegment) met een verlengingsfactor 1.5 à 1.7 x, wat dus wil zeggen dat mijn 18-70 eigenlijk een 27-105mm is. Dat klopt op zich niet helemaal, aangezien de brandpuntsafstandsverandering niet gebeurt door een optische verschuiving, maar gewoon door cropping: de sensor van een digitale camera is gewoon maar 75% van een kleinbeeldnegatief. Maar het effect is er wel natuurlijk.

Sigma brengt binnenkort wel twee fijne lenskes uit: een 30mm f1.4 en een 10-20mm f4-5.6. Van mijn 70-300mm Sigma lens ben ik maar zo-zo content: het is een optisch prima lens, maar ze heeft veel licht nodig om haar werk te doen. En ik ben nogal een bibberaar en een DoF-freak dus hou ik van lenzen die wijd open gaan, en dat is bij die Sigma niet echt het geval. Daarbij komt nog dat ze nogal traag focussed, maar dat heeft vooral te maken met het moteurke van mijne D70.

Ik denk er over om heel mijnen boel, behalve dan de 24-120 VR lens weg te doen, en te gaan voor een Sigma combo van de 30mm, de 10-20mm, en de 80-200 f2.8 zoom lens voor als het eens ver moet gaan. Dan heb ik VR in het point&shoot bereik, een meer waarheidsgetrouwe snelle prime op 30mm (de Nikon 50mm komt nu verlengingsfactorgewijs op 75mm uit en da's iets teveel tele naar mijn goesting - zo wordt het louter een portretlenske en ik hou niet van portretten), en dan heb ik een échte wide (wel niet supersnel, slechts f4-5.6) voor landschapkes en stadszichten, en een snelle zoom voor eventfotografie. Want die 70-200 heb ik al eens gebezigd op Photokina, en da's een mega-lens voor zijn prijs.

Allez bien - we weten weer waarvoor we gaan werken vandaag!

Noteworthy dit weekend? Weinig eigenlijk. Geen ziekten, geen kindergehuil, geen grote emoties. Peis ende vree, en wree slecht weer natuurlijk.

Daarnet wel 3 ticketjes besteld voor Pippi Langkous eind maart in de Capitole in Gent. Da's een pand van Music Hall, tegenwoordig, en spijtig genoeg zijn de prijzen navenant. Ik kon kiezen tussen een dikke 90 of een goeie 50 EUR voor twee kinderen en één volwassene - 't is te zeggen tussen de parterre en het 2de balkon. Het is dus het tweede balkon geworden: bijna 4000 ouwe franken voor een uur of twee theaterplezier voor vrouwlief en de twee zonen vonden we er echt wel een beetje over.

Moesten al die optredenbezoekers, festivalgangers, en schouwburgklanten eens een lange neus maken naar de heren promotoren, en boycot-gewijs enkel meer de goedkope zitjes bestellen... zouden ze dan na verloop van tijd die prijzen toch weer eens op de realiteit gaan afstemmen? 90 EUR, dat is niet ... niks. Daar is 50 EUR niks mee vergeleken.

Een mooie week aan alleman! Tuur, stel het goed op je eerste schooldag, en vergeet je neus niet te snuiten!

• Nutch
  (categories: tech web)

Nee, niet het leeghoofdige gekwetter van De Blonde Blogger aka Lady Lilly, maar een mooi idee dat hopelijk blijft duren: een tekenblog van De Derde Belg. Volhouden!

"We choose safran as a color" en dan iets over schakeringen en zo. Mijn hoela, ze hebben voor oranje gekozen omdat dat 't best kleurde bij Jeanne-Claude heur haar! The Gates: Christo's nieuwe landschapsproject in Central Park, New-York. "The 7500 Gates, 16 feet (4.87 meters) high with a width varying from 5' 6" to 18 feet (1,67 m to 5,48 meters) will follow the edges of the walkways and will be perpendicular to the selected 23 miles of footpaths in Central Park. Free hanging saffron colored fabric panels suspended from the horizontal top part of the gates will come down to approximately 7 feet ( 2,13 meters) above the ground."

Voor zij die geen eigen mening over Kunst durven hebben: "The artwork is not the process of unfolding the fabric, but rather the sum total one experiences by exploring Central Park once The Gates are unfurled." Wellicht worden ook nog bordjes opgestoken om aan te geven wanneer u "Aaaah" en "Oooh" dient te zeggen.

Haast je, want het staat er maar een goei twee weken!

Een tsunami-ellende plaatje, natuurlijk. Wel altijd de moeite om eens de rest te gaan bekijken. Mijn persoonlijke favorieten:

• Paul Vreeken (iek!)
• Christoper Morris (jep!)
• Tommaso Bonaventura (oooh - die luchten)

I love it when the internet-fads get hit by a cluestick. For advertising, there's one rule everyone must obey: if you need your competitor to have people talk about you, you're a lost case. So I always loathed companies buying Google AdWords campaigns with words most likely tied to their competitors, rather than to themselves. Now, a French court deems this practice to be illegal. Yay!

De impact van uw woorden hebben een enorme draagwijdte. Gniffel.

(dutch below)

I like Flickr a lot, but it doesn't integrate too well with the rest of my online presence. Besides, all members of my photoclub seem to have the classic slideshow set of webpages - one picture a page, back and forward buttons, with none of the fancy membership and feed stuff Flickr offers. So I spent a few hours playing around with the Flickr ReST API and Michele's FlickrClient, and now I have a somewhat halfway decent online portfolio.

(english above)

Flickr is fantastisch, maar integreert nogal matig met de rest van mijn online zijn. En zowat alle leden van mijn fotoclub hebben zo'n klassieke voor/achterwaartse portfolio dus ik heb me een paar uurkes aan de Flickr ReST API gezet, met behulp van Michele's FlickrClient, en het resultaat is alhier te bezichtigen.

Kwamen ook van pas / also used:

• http://www.aaronsw.com/2002/xmltramp/
• http://www.cheetahtemplate.org/

wegens beperkte amusementswaarde (voor mezelf dan toch) weggehaald. Haalt schouders op.

Stand van zaken:

• 2 blogs wilden zichzelf verwijderd zien
• toen ik uiteindelijk toch manieren kreeg en een andere Gentse blogster beleefd vroeg of ik haar mocht toevoegen, kreeg ik helaas nul op het rekest
• maar daarnet zaten voorwaar twee nieuwe blogs in mijn mailbox
• van twéé bloggers die ik zonder toestemming aan het initiële lijstje toegevoegd had kreeg ik intussen een "doet wel en zie niet om" aanmoediging

13 blogs tot zover: er moeten er meer te vinden zijn!

Mijn kleine initiatiefje, dat in essentie enkel bedoeld was om de Gentse bloggers wat dichter bij mekaar te brengen, en het de lezer wat eenvoudiger te maken om op de hoogte te blijven van de Gentse blogscene (woeha!), geeft blijkbaar aanleiding tot een hele discussie over copyright en re-bloggen. Ik vermoed eigenlijk dat ook ergens wel speelt dat ik mensen op snelheid gepakt heb, maar goed, let's stick to the point (het getuigt van weinig maturiteit om snel-snel het mannetje/vrouwtje te spelen ipv de bal, hoe eloquent dat ook mag gebeuren).

Tom brengt een samenvatting met wat linkjes, waarbij ik nog een aantal bedenkingen maak. En avant!

Klaarblijkelijk begint de verwarring met het concept "planet", wat eigenlijk een eenvoudige applicatie is die een aantal blogfeeds terug samenbrengt en toont als een gewone webpagina, met links naar de originele blogs. Voor mensen met enig Engels taalgevoel is de nuance trouwens al aanwezig in de titel van de Gentse planet: Blog Planet Gent. Het betreft hier dus een Planet van Gentse blogs, en géén blog an sich. Sterker nog, het is niet eens mogelijk om zomaar iets op zo'n planet te laten verschijnen: daarvoor moet het eerst ergens anders op een blog geplaatst geweest zijn. Een planet draait volledig autonoom zonder enige menselijke (redactionele) tussenkomst, en het enige wat je als planet-administrator kan doen is feeds toevoegen of weglaten.

Blog Planet Gent is dus géén blog. Blogs waaraan meerdere auteurs samenwerken zijn trouwens mijn ding niet - BPG heeft zeker niet de ambitie om ooit een groepsblog te worden. Het is een planet, net zoals de vele andere planets die momenteel draaien in internationale context. Zelf maak ik bijvoorbeeld ook deel uit van Planet Apache, waarop enkel mijn Engelstalige entries verschijnen. Wat dit betreft heb ik de mogelijkheid om verschillende feeds aan te bieden (afhankelijk van onderwerp, taal en doelgroep) in januari 2004 geïmplementeerd.

Een analogie: de bibliotheek. Beschouw een planet als een soort bibliotheek. Een planet is géén uitgeverij, net zoals een bibliotheek dat niet is. Het biedt de lezer een eenvoudige toegang tot een reeks publicaties, die hij vervolgens individueel kan gaan lezen. In heel wat bibliotheken heb je aan de ingang een rek met "nieuwe aanwinsten": de planet van de bib. Stel je voor dat je, vooraleer je een werk mag ontlenen in de bib, eerst bij de auteur zou moeten langsgaan om diens toestemming te vragen. Of dat een bibliotheek toestemming moet vragen aan een auteur vooraleer het zijn boeken mag opnemen in de cataloog - zeker als de boeken in kwestie in de handel vrijelijk voor handen zijn?

Laatste emotie: ik ben inderdaad voorstander van een vrij gebruik van beschikbare informatie, mits deze steeds terug te linken valt naar de originele publicatie en/of auteur. Dat is geen kwestie van hoffelijkheid, maar heeft de lezer de gelegenheid om het materiaal ook in zijn originele context te lezen. In het geval van BPG is dat het geval, me dunkt. Waar ik evenwel absoluut tegen ben, is plagiaat: het gebruiken of copiëren van origineel materiaal en dit onder eigen naam herpubliceren. Een ziekte die eigen is aan metabloggers, trouwens: zij gebruiken links en niet-links om vriendjes te maken resp. met (non-)nieuwtjes uit te pakken.

Verder raad ik iedereen aan om het onderscheid te beginnen maken tussen auteursrecht en gebruiksvoorwaarden - ik zie verwarring alom. Een auteursrecht zegt niet wat de doordeweekse lezer van jouw publicatie mag/moet doen, het beschermt eigenlijk vooral de auteur tegen plagiaat en het kopiëren zonder bronvermelding. Indien men een mening heeft over de gebruiksvoorwaarden van zijn werk, dan vermeld men die best specifiek, en niet zomaar als onderdeel van een "copyright"-pagina.

Wat betreft "de uitnodiging": nee, ik moet zo nodig niet, en dit om een aantal verschillende redenen. Om te beginnen hoef ik niet per sé mijn gram of mijn gelijk te halen: mijn mening over vrij gebruik van informatie is persoonlijk, en een onderdeel van mijn open source werkzaamheden - een mening die zich gevormd heeft in de voorbije 10 jaar zeg maar. Ik beschouw dit soort vrijheid als een basisrecht eerder dan een gunst of een plicht, en voel me hierin helemaal niet beperkt door een wetgeving die de huidige verinternetiseerde samenleving niet meer kan bijbenen. Daarnaast ben ik geen debat-mens, omdat het snelle scoren niet per sé blijk hoeft te geven van enige doorleefdheid met de materie in kwestie. Er moet ruimte zijn voor reflectie, nuancering, woord- en aanvullend woord, en dat is moeilijk als intussen een andere hype moet gepushed worden. Het is soms beter om dingen te doen in plaats van er over te praten. Er zijn al zoveel meningen.

Nu, mochten Tom en Cindy goesting hebben om gewoon op een avond eens gezellig door te bomen over dit soort zaken: altijd bereid!

Oh ja: voor zij die er nog waarde in zien: 50 Gmail account invites op stock alhier. Laat je email achter.

Voor zij die zich afvroegen waar Michel zijn kaas gaat halen: naast de sokken.

Men komt wat tegen langs 't straat.

Alle hype rond megablogs ten spijt, is het duidelijk dat we nog geen centimeter verder staan dan in 1996, toen het "Central Station" project gekelderd werd door de journalisten zelf. Central Station zou een centrale krantenknipseldienst worden, die nieuws van alle kranten verzamelde en beschikbaar stelde aan zijn abonnees. De journalisten vonden echter dat hun auteursrechten op die manier geschonden werden, en hebben bijgevolg het initiatief dood geboycot.

In de softwarewereld stelt dit probleem zich veel minder: in een tewerkstellingscontract wordt meestal expliciet opgenomen dat de eigendomsrechten van de (binnen de werkuren) gecreëerde software aan de werkgever toebehoren, die er dan mee kan doen wat hij wil. Redacties echter werken vaak met freelancers, en sinds jaar en dag is het auteursrecht in de klassieke media-industrie een klassiek voorbeeld van een Belgisch compromis.

Aan de ene kant heb je de krant, die door journalisten exclusief aan zich te binden probeert een bepaalde redactionele lijn uit te zetten, waarvoor dan een lezerspubliek bestaat. Het publiek koopt de krant meestal voor de Krant als product, en als dusdanig is een krant een product waarrond auteursrechtelijke richtlijnen bestaan. Ik kan niet zomaar De Morgen omdopen tot De Avond, de bestaande journalisten een beter contract aanbieden, en mijn eigen weg gaan. Kranten hebben dus journalisten nodig.

Aan de andere kant is er de journalist, die nooit over een publiek zou beschikken als er geen product bestond waar hij zijn artikels in kwijt kan. Gek dus eigenlijk dat zijn "nieuws" pas marktwaardig wordt als hij het via een ander kanaal dan zichzelve aan de man kan brengen. Marktwaardig in termen van: voor de man zelf financieel interessant. Journalisten hebben dus kranten nodig.

Hoewel journalisten dus geen zinnig woord te boek kunnen stellen zonder een medium waarin dat woord kan verschijnen, toch kunnen zij het auteursrecht als een stok tussen de deur gebruiken om te bepalen wat er met hun woord gebeurt. Op zich een héél zinvol gegeven, maar eerlijk gezegd een beetje anachronistisch, en al helemaal not done in een context van tewerkstelling. Plus, en dat merkt men eigenlijk wel vaker op, er wordt geen aandacht geschonken aan de derde actor in dit gegeven: de lezer. En het mediabedrijf zou zonder lezers (en adverteerders) nooit bestaan.

Ik heb gedurende een aantal jaren bij een uitgeverij gewerkt, en mag via-via regelmatig deelgenoot zijn van de wondere wedervaren van het mediabedrijf. Mijn eigenlijke specialisatie is echter intellectuele eigendoms- en gebruiksrechten inzake software. Toch wat gerelateerde ideetjes hieronder.

Het hele gewauwel over de zgn. Creative Commons is eigenlijk recyclage van concepten die al vele jaren in voege zijn in de wereld van de media, wetenschap, productontwikkeling en softwaretoepassingen. Om op een correcte manier met deze materie om te gaan, is het noodzakelijk om een onderscheid te maken tussen eigendoms- en gebruiksrecht (copyright & license voor de anglofielen).

Een auteur geniet stééds auteursrechterlijke bescherming (dus je hoeft niet zo nodig overal (c)-symbooltjes achter te laten), tenzij hij expliciet afstand neemt door (a) bijvoorbeeld het auteursrecht aan iemand anders toe te wijzen, bijvoorbeeld zijn werkgever, of (b) door aan te geven dat zijn werk aan het publieke domein toebehoort: de Commons voor alweer de anglofielen. Het auteursrecht geeft de auteur het recht om te beschikken over het werk zoals hij dat zelf wil. Iets wat tot het publieke domein toebehoort kan dan weer gebruikt worden op eender welke manier, het auteursrecht is dan immers vervallen en je bent als gebruiker volledig vrij om te beschikken over het werk zoals je dat zelf wil.

Een analogie: Sneeuwwitje. Het sprookje zelf zit al lang in het publieke domein, wat Disney de mogelijkheid boodt om er een film over te maken (met dezelfde titel). Deze film geniet echter auteursrechterlijke bescherming, zodat jijzelf als gebruiker, en de concurrenten van Disney moeten uitkijken hoe wij van Disney's Sneeuwwitje gebruik maken. Het cynische aan de zaak is echter dat het sprookje uit de tijd stamt dat auteursrechten hoop en al een tiental jaar erkend werden, vooraleer een werk automatisch in het publieke domein terecht kwam. Om er vervolgens opgepikt te worden door een mediagigant die nu uiteindelijk lobbyt om de auteursrechterlijke bescherming van zijn derivaat verlengd te zien tot 90 jaar en meer. Cfr. de Eldred vs Ashcroft zaak. Patenten hebben trouwens ook een beperkte geldigheidsduur.

Als alles goed is, geeft een producent van een werk zijn gebruikers bepaalde rechten - al is het maar gewoon dat een boek mag gelezen worden, een CD mag afgespeeld worden, of dat een copie voor persoonlijk gebruik mag geproduceerd worden. Soms zorgen bepaalde belangenverenigingen (stijl: Sabam) ervoor dat voor dit recht moet betaald worden, als men bijvoorbeeld een CD als achtergrondmuziek in een kapsalon opzet. Het is wat dat betreft blijkbaar veiliger om enkel de radio op te zetten want die regelen Sabam voor jou.

Bij software is dit gebruiksrecht meestal redelijk goed geregeld, al was het maar omdat het voor de producent meestal erg belangrijk is om duidelijk aan te geven of hij vergoed dient te worden indien iemand gebruik wil maken van zijn werk. Ook het concept van "open source" en "vrij gebruik" is het best uitgediept in de softwarewereld: tal van groeperingen en standaard gebruikslicensies bestaan er om ervoor te zorgen dat gebruikers vrij gebruik kunnen maken van bepaalde softwareproducten.

De dieper liggende reden is hier vaak dat men er van uit gaat dat iets dat éénmalig gecreëerd geweest is, zo vrij mogelijk moet kunnen hergebruikt worden. Het is belangrijk om hier een onderscheid te maken tussen de algoritmes en de implementatie: denk bijvoorbeeld aan een abstract algoritme voor het sorteren van een lijst van namen vs. de concrete implementatie van een dergelijk algoritme binnen een commercieel product. Zowel wiskundige en software algoritmes worden beschouwd als "works of nature", ttz het neerschrijven van een bepaald natuurlijk gegeven volgens een bepaalde conventie. In de gemeenschap van de software-ontwikkelaars bestaat trouwens sinds geruime tijd een tendens om ook de implementatie vrij beschikbaar te maken, aangezien de implementatie vaak een triviale inspanning is in vergelijking met het bedenken van het algoritme.

Het vrij beschikbaar stellen van een werk kan omwille van verschillende redenen: soms (politieke) overtuiging of het ontbreken aan expliciet winstbejag, maar ook soms het gebruik van de licensiepolitiek als marketinginstrument. Het is niet ondenkbeeldig dat een vrij product meer gebruikers kan hebben dan een commercieel, zeker als men er rekening mee houdt dat er de typische ratio R&D / marketing voor een softwarebedrijf 50/50 bedraagt. Niet iedereen is in staat om een evenwaardig bedrag in marketing te stoppen als men in de ontwikkeling van een product gestopt heeft, en dit maakt de vrije licensiepolitiek tot een ideaal marketinginstrument voor de kleinere softwarebouwer.

Trekken we deze redenering door naar de (would-be journalist of publicist) blogger, die als hoofdbedoeling heeft zoveel mogelijk lezers naar zijn weblog te trekken, dan is het logisch dat een vrije gebruikslicensie een ideaal instrument kan zijn om meer lezers te trekken.

Terugkomend op die lezer: wat betekent nu het hanteren van een vrije licensiepolitiek voor een weblog, behoudens het reeds invoege zijnde citaatrecht? Wel, als een blogger lezers wil, dan zal hij toelaten dat zijn teksten - mits duidelijke bronvermelding - te lezen zijn via andere kanalen dan enkel via zijn eigen website.

Op die manier biedt hij immers de lezer de mogelijkheid om zijn weblog te lezen op de manier die hém het best uitkomt: door één, maximum twee keer per dag langsheen de homepagina's van zijn 30 favoriete weblogs te surfen (goed dat Firefox dit eenvoudiger maakt door een hele groep bookmarks als één tab set te laten openen), of door tien keer per dag zijn 120+ RSS/Atom feeds op te frissen door zijn (on- of offline) nieuwsaggregator. Of ook bijvoorbeeld door een set blogs te groeperen onder één webpagina, die bepaalde thematisch-verwante blogs samenbrengt als een klassieke nieuws-site, zodat in één handige scrollbeweging alle bewegingen rond dat bepaalde thema doorgelezen kunnen worden. Ik heb sinds een aantal weken zo'n sullig Webstats icoontje op de homepagina van mijn blog, om te zien of en hoe ik mijn transitie van Engelstalige naar Nederlandstalige blogger overleef. En ik kan intussen met zekerheid stellen dat minstens 75% van mijn publiek mijn weblog niet op mijn website leest. Dus?

Ook in de klassieke mediawereld is "content" nog altijd "king". Als je goed blogt, de juiste toon te pakken krijgt, dan keren mensen terug. Hoe die mensen precies terugkeren doet er dan eigenlijk niet zoveel toe, zo lang ze maar gedegen content met jouw persoontje linken. If you care at all, natuurlijk. Of gaat het dan uiteindelijk toch meer over de verpakking, de Google ads, de hitcounter stats ... dan de lezer? Dat zien we bij metabloggers immers vaak (bloggen over bloggen). If you scratch my back, I'll scratch yours. De in-crowd, het kliekje jocks op de speelplaats weet-je-wel. Uiteindelijk, helaas, vormen zij vooral een publiek voor zichzelf.

PS. Deze trein van gedachten naar aanleiding van:

• http://blogs.cocoondev.org/stevenn/planetgent/
• http://www.smetty.be/smetty/log.pma/ViewEntry?OpenPage&ID=210
• http://www.smetty.be/smetty/log.pma/ViewEntry?OpenPage&ID=211
• http://www.gorissen.info/Pierre/item/2005/2/5/over-disclaimers-rechten-en-mogelijkheden
• http://kerygma.skynetblogs.be/?date=20050205&number=1&unit=months#900261

PPS. Vergelijk http://www.bloglines.com/public/stevenn met http://blogs.cocoondev.org/stevenn/planetgent/.

Regionalisering! Eigen streek eerst! Woeha!

In een opwelling en na een conversatie met Tom De Bruyne (van de Memori e-gov weblog) Planet Planet geïnstalleerd en er de werkende en regelmatig upgedate Gentse weblogs ingegooid (dank u Luc). Bij deze dus opening van Blog Planet Gent - wordt 4 keer per dag upgedated. Mochten er zijn die ik vergeten ben: mail me of laat hier een commentaar achter.

Eerste vaststelling: Huug's Atom feed stinkt. En die van Hullabaloo bevat de volledige tekstinhoud niet, en ook geen datum informatie per item. Veerle's feed bevat ook al geen datum per item. En Bruno houdt er niet van als zijn images gehotlinkt worden. Nou ja. :-/

Waarom? Niet iedereen maakt gebruik van zgn. feedreaders om blogs te lezen. Blog Planet Gent is dus een eenvoudige manier om in één ruk, op één webpagina, alle Gentse blogs te lezen. Alhans, als bovenstaande dames en heren hun huiswerk doen, en als u, Gentse blogger, mij op de hoogte brengt van het bestaan van uw blog. Doen!

Vincent, een fijne ex-collega, merkt in commentaar op mijn gehekel over Peter Van Velthoven's optreden in DLS op:

In het interview, voor zover je een gesprek van 5 minuten een interview kan noemen, dat Ivan Devadder met Bill Gates had, gaf de man duidelijk toe dat hij de e-ID niet alleen steunde omdat hij in Belgie was of omdat hij dat een mooi idee vond. So what's the deal eigenlijk? Die man staat nu eenmaal aan het hoofd van een bedrijf dat omzet moet draaien. Zo komen er meermaals bedrijfsleiders in het nieuws.

Ook vind ik het persoonlijk overdreven als je het hebt over '(...) bevoegdheid (...) van de staat om hun burgers een bepaalde technologische implementatie aan te raden'. De huidige versie van de identiteitskaart kan je natuurlijk niet echt een technologische implementatie noemen, maar wat met onze SIS-kaart? Wat met al die bankkaarten? Die natuurlijk niet van de staat komen, maar je draagt ze toch ook met je mee. Heb je die gekozen? Of heb ik dat eigenlijk verkeerd begrepen? Het moest zijn dat je MSN Messenger ziet als een voorbeeld van die technologische implementatie. Maar dan nog, ik denk niet dat er iemand dat letterlijk of figuurlijk heeft aangeraden.

Tijdens DLS liet Peter vrij letterlijk vallen dat jongeren aan de hand van hun e-ID veilig zullen kunnen chatten op MSN. En na een adempauze voegde hij er aan toe dat dit ook "op andere systemen" zou kunnen werken, en dat "daar aan gewerkt wordt". Je hoeft tegenwoordig als commercieel bedrijf enkel een intentie te verklaren, en je komt boem-pats op nationale televisie.

Het hele e-ID verhaal berust, zoals reeds eerder gezegd, op concepten die gebaseerd zijn op open standaarden. Deze standaarden worden dan geïmplementeerd door commerciële partners om tot een technische uitbating te komen. (Merk de preferentiële behandeling op van de Microsoft APIs in de hierboven gelinkte documenten.)

Wat me al heel de tijd stoort aan dit verhaal, is dat die partners het e-ID project graag en gretig gebruiken als marketinginstrument: het is nieuw, met een nationale roll-out, en gezien de investering is de kans klein dat het een scheet in een fles wordt. Een ideaal domein dus voor een commercieel bedrijf om zich kenbaar te maken aan de hele Belgische bevolking, in een campagne gefinancierd door ons belastingsgeld.

Ik zou me ook kunnen storen aan de vermelding van Ubizen op http://ocsp.eid.belgium.be/ (het authenticatie-"eindpunt" van de e-ID login), en ik erger me aan het feit dat het BEA favicon prijkt op http://www.eid.belgium.be/.

Helemaal ergerlijk wordt het als men hierover geen bedenkingen meer mag maken zonder verdacht te worden van anti-Microsoft fanatisme: straks wordt het bon ton of postmodernistisch om te juichen wanneer de publiek/privaat-scheiding nog maar eens geschonden wordt.

Kijk: ik heb er helemaal geen probleem mee als de overheid bedrijven nodig heeft om in concrete projecten implementaties te laten gebeuren van infrastructuur gebaseerd op open standaarden, en ik ben blij dat grote bedrijven onderschrijven dat zij ondersteuning van die open standaarden gaan opnemen in hun aanbod. Bedrijven dienen echter enkel hun eigen belang, en hebben ook hun eigen manier om hun waar aan de man te brengen. Ik ben er evenwel van overtuigd dat in publiek/private samenwerkingen een walled garden opgetrokken moet worden omheen de marketingsinspanningen van die bedrijven om te vermijden dat de maatschappij deze mede financiert.

Sterker nog: alle broncode die ooit geschreven wordt tijdens een dergelijke publiek/private samenwerking dient ook vrij beschikbaar gemaakt te worden, uit hoofde van public scrutiny (veiligheid!), en het optimaal mogelijk maken van hergebruik: het mag niet zijn dat een bedrijf alle individuele FODs afwalst om daar iedere keer opnieuw zgz. dezelfde applicaties van de grond af aan opnieuw voor in elkaar te boksen. Maar dit terzijde.

Mijn ergernis in deze hele non-episode is dat er (a) wéér geen aandacht gegaan is naar mogelijke technische inspanningen van lokale implementatoren inzake open bestuur en ICT (evengoed hun fout, geef ik toe: ze moeten hun eigen marketing maar beter doen), en (b) dat intenties en aankondigingen van een bedrijf dat bekend staat voor zijn vijandigheid tegenover open implementaties als nationaal nieuws gebracht kunnen worden, zonder dat daar één kritische bedenking rond geformuleerd wordt (wat vooral te maken heeft met het gemiddeld technisch en ethisch bevattingsvermogen van zij die er bestuurs- of nieuws-matig bij betrokken zijn) en (c) dat de perceptie gecreëerd wordt bij de (niet-technische) bevolking dat enkel MSN een veilige chat-omgeving voor hun kinderen zal bieden.

Gisterenavond een gezellige avond gehad op de vernissage van de fototentoonstelling F3 in het Caermersklooster aka het Provinciaal Centrum voor Kunst en Cultuur. Filip Claus, Piet Goethals en Carl Uytterhaegen stellen er tentoon (tot en met 10 april - gaat dat zien!), en zeker Claus' fotos zijn méér dan het bekijken waard. Claus is fotograaf bij De Morgen, en volgens André Denys, die als gouverneur de openingstoespraak hield, dé Wetstraatfotograaf bij uitstek.

Na de toespraken (die de gebruikelijke relevantie vertoonden, zowel Denys als iemand anders hebben dapper 30 minuten volgekuld met nietzeggende blablabla) was er een receptie, met Oost-Vlaamse producten als Ename en blokjes kaas met Tierenteyn mosterd. De man aan de ingang wist me, toen ik me bij hem een cataloog van Claus en Goethals aanschafte, te vertellen dat er 380 inschrijvingen binnengekomen waren voor de opening: geen klein bier.

De provincie had zijn best gedaan, en na 2 Enames en een graai in de kaasblokjes, maar vooral met een netvlies gevuld met schitterende straat- en reportagefotografie van Filip Claus, keerde ik welgemutst terug naar huis. Dit weekend ga ik op mijn gemak terug, er was natuurlijk teveel volk om alle fotos rustig te kunnen bekijken.

Thuisgekomen was daar nog de Laatste Show op TV, en de mix tussen ondraaglijke lichtheid, fait-diversiteit en pure ontspanning zat weer perfect: magie voor de camera. Gasten waren Willy Sommers, Peter Van Velthoven, de vijf nichten van "Heren maken de Man", en natuurlijk de onvolprezen Guy Mortier. Hoewel Van Velthoven en ik dezelfde politieke voorkeur delen, resulteerden de 5 minuten interview door Marc Uytterhoeven in een plots stijgende ergernis bij mezelf. Peter wist niet fatsoenlijk vulgariserend uit te leggen wat nu het nut van die e-ID was, en kwam niet verder dan wat gewauwel over 't feit dat er geen adres op afgedrukt stond. Bravo.

Reden voor zijn presence in de Laatste Show was het bezoek van Bill Gates aan België eergisteren, waar Microsoft gratis marketing toebedeeld kreeg door de Belgische staat omdat zij zgz. als enige en eerste grote bedrijf iets gaan doen met die fameuze electronische identiteitskaart. Van Velthoven had een kleine drie kwartier in de schaduw van Bill mogen doorbrengen, en was zich duidelijk niet bewust van 't feit dat het ondersteunen van een smartcard als authenticatietoken nauwelijks vernieuwend te noemen is, aangezien alles uiteindelijk op redelijk klassieke open standaarden terug valt. Nu ja, Peter was duidelijk niet de enige die nodeloos onder de indruk was van de poeha van Microsoft.

Jongeren zouden voortaan veilig kunnen chatten via MSN en hun e-ID. Dat het hele Microsoft Passport verhaal in duigen aan 't vallen is, wist Peter er als nuance niet aan toe te voegen, en dat men zich maar zeer de vraag kan stellen of het de bevoegdheid is van de staat om hun burgers een bepaalde technologische implementatie aan te raden, al helemaal. Nu ja, wellicht is de enige reden waarom Microsoft nu zo uitgebreid aan bod komt, het feit dat de kaarten zelf Java draaien, en Sun al eerder in de schijnwerpers heeft mogen gaan staan. Elk zijn beurt!

Voor de papas en de mamas onder ons: http://www.digitee.be.tt/. Niveau 1ste en 2de leerjaar schat ik zo.

Evy Gruyaerts vanmorgen bij Wim op StuBru: "... en bedrijven kunnen steunen als ze een stock liggen hebben van sterilisatiemateriaal en ook peacemakers." Gniffel.

In de categorie familiale trivialia, maar daarom voor de betrokkenen niet minder belangrijk noch pijnlijk, heeft een vriendelijke man van de lokale electrozaak hier vanavond een nieuwe frigo actergelaten: de oude zijn lampje brandde wel nog, maar hij koelde niet meer. Het betreft hier onze zgn. tweede frigo, iets wat in een gezin van vijf géén overbodige luxe is, maar helaas onmiddellijk na aankoop in het kot vanachter geschoven wordt, alwaar het de taak toebedeeld krijgt om over een lading blikjes en flessen te waken.

Ik ben er daarnet nog even naar gaan kijken, naar onze nieuwe frigo. Want morgen zijn we alweer vergeten dat de frigo vanachter gloednieuw is, en niet zomaar de frigo vanachter. Saar heeft onze nieuwe gast waardig welkom geheten: ze heeft alle magneetjes van de oude weggehaald, en aan de nieuwe gehangen. Welkom!

ps: niet lachen met de website van de electrozaak. 't Zijn echt hele vriendelijke mensen, prima service en prijzen, etc etc. Maar hun website? Tja. Ze zijn gelukkig de enige niet. En wat wil je voor 600 €?

• CherryFlowSubway
  (categories: web python)

I toyed around with Keynote2 and GarageBand2 this afternoon: a QuickTime Daisy presentation. :-)