Eerst beginnen commentaar geven, nu toch in een apart postje. Bruno's foto eens in Photoshop binnen gehaald, histogram bekeken, en wat geprutst. Conclusie: Bruno doet dat goed. Met PS, weliswaar, maar da's evenveel kennis en kunde en aanvoelen (zelfs meer!) dan Ine ooit zal willen toegeven. Maar ook dat kan of mag, net zoals de dino's uit mijn fotoclub blijven emmeren over het feit dat een Z/W inktjetprint nooit de intensiteit van het bariet zal benaderen: natuurlijk hebben ze gelijk.
Ik kreeg ooit ook de "Photoshop!" opmerking toen ik deze foto in de club op tafel lei. "Fout! Lensbaby!" was toen mijn repliek, waarop een betoog volgde van een, overigens verder heel vriendelijke, 6x6 Hasselblad enthousiast die als beroep precisiewerkjes freest en optiekjes vervaardigt: als dat hij zo'n Lensbaby tussen soep en patatten inéén kon draaien, en dat ik er toch hopelijk niet teveel voor betaald had.
Eerlijk is eerlijk echter - mijn beste foto's hebben geen PS nodig. Want met de beperkte dynamiek van een CCD - in vergelijking met negatiefjes, zit je er maar beter pal op. En dat is, zeker wanneer er hemel met wolkjes in je beeld zit, geen sinecure. Licht dat je niet (of teveel) op je foto laten vallen hebt, kan je niet fatsoenlijk bij- (of weg-) toveren. Ik denk dan ook dat Michel Ansel verkeerd aan 't quoten is: wat niet is, kan niet bijgemaakt worden. Of nog: expose to the right! Puur technisch zat er in Bruno's plaatje dus iets teveel noise in plaats van signal, en heeft Vincent eigenlijk wel gelijk. Prikkeldraad wegmoffelen met Photoshop daarentegen, dat kan wel.
En dat van die keukengeheimen: ik ben sinds een jaar of twee weer heel veel en enthousiast met fotografie bezig. Nu ook als lid van een club, en ook meer en meer in aanraking komend met de wereld der menschen die er om den brode of als "fotograaf" mee bezig zijn. Het zal overal wellicht hetzelfde zijn, maar ik moet toch zeggen dat er redelijk wat dikhoofden in 't wereldje rondlopen. En dat die dikhoofden, als ze plots zonder hun profi installatie en deskundig afdruklabo vallen, soms nog weinig voorstellen, en het enige wat ze dan nog kunnen produceren, arty-farty, onscherpe, scheef gekadreerde, maar wel mét negatiefrandjes omringde prentjes zijn. Bah: mijn lieve zoon van 8 kan dat ook met mijn D70.
Zo herinner ik me die F3 expo in 't Caermersklooster, daar hing een foto gesigneerd Piet Goethals - van een filmster of zo, met groot diafragma, maar scherp gesteld ... op het puntje van 's mans neus: de ogen waren jammerlijk onscherp en vertoonden dus ook geen één beetje leven. Maar wel een mega-print van 50 op 70 - als het niet nog groter was, zo van "mislukt, maar ik hoop dat jullie het door de vergroting niet meer merken". Een foto waar, alle FotoSjop nog aan toe, niks meer mee aan te vangen was.
Enfin, het zal vooral in iemands koppetje zitten, denk ik dan, of hij zich "fotograaf" dan wel fotograaf voelt. En of hij, dientengevolge, veroorloofd is om met Photoshop te werken. :)
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2558
oh maar Ine heeft veel respect.
En ik durf gerust zeggen dat Bruno er beter overweg mee kan dan ik.
Ik vrees dat ik ooit nog eens een uitleg moet doen over mijn interpretatie van nep en echte fotografen. Die zou sommigen wellicht verbazen.In de positive zin wellicht.
oh maar Michel wou Ansel niet misquoten :)
Zoals ik uiteindelijk als antwoord gaf aan Huug toen hij me half verweet het allemaal met Photoshop gedaan te hebben: wat er niet is, kan ik er met Photoshop niet bijschilderen.
Nu ja, het zou wel kunnen natuurlijk, maar you know what I mean.
Oh maar Ine dat was helemaal niet als kritiek bedoeld zunne - eerder dat men evenveel "gevoel" kan leggen in een PS manipulatie als in het voorzichtig doordrukken en tegenhouden in een natte doka. Sterker zelfs: het is aandoenlijk hoe sommige amateurs fotografen en bloggers graag bij de pro's (fotografen en journalisten) willen horen, maar oh wee mocht je hen vragen om er hun hoofdberoep van te maken. :)
Ik heb vandaag nog een vriend berispt omdat hij herkadreerde in PS.
Bij mij zit het halverwege luiheid en perfectionisme. K probeer het van de eerste keer deftig op de film te krijgen, zodat ik me achteraf tijd bespaar.
Verder kan ik alleen maar beamen dat iemand die zijn 'digitale doka' goed beheerst, minstens een even sterke foto kan voorleggen als de foto die uit de 'natte doka' komt.