Vandaag voor een check-up geweest na de feiten van een poos geleden. Zoals men mij gewaarschuwd had, blijft een longontsteking toch iets langer in je kleren hangen, en hoewel ik me inderdaad niet meer ziek-ziek voel, blijf ik wel een stuk meer vermoeid dan normaal. En als ik lang moet praten (en daarbij lange zinnen maak, wat ik graag doe), dan moet ik op het einde soms naar extra lucht happen - evenzo bij het avondlijke boekjesvoorleesritueel. 't Is ook gek dat ik - bij wijze van spreken, want pure medische nonsens werd me medegedeeld - precies de koude lucht soms voel binnenlopen in mijn linkerlong.
Enfin, na geluister en gemeet ben ik genezen verklaard, in de sfeer van: "Je kan daar gerust nog een maand of twee, drie last van hebben, tot het longvlies volledig hersteld is".
Het gemeet was eigenlijk wel boeiend. Om de sociale zekerheid optimaal te benutten, vloog ik in een soort cabine om mijn longcapaciteit te meten. Rustig ademen, diep inademen, plots uitademen, alles dus eigenlijk wat in Wikipedia beschreven staat. Een prijzig onderzoek (vóór terugbetaling), zo bleek achteraf, want hoewel ik net verse flappen getapt had, had ik niet genoeg op zak. Men was er echter op voorzien, er stond een Banksys bakje op het bureau van de dokter, en 121 Euros veranderden van eigenaar. Wow.
Aangezien ik toch een flinke 15 à 16 jaar van mijn leven roker geweest ben (met een daggemiddelde van 10 à 15 zelfgerolde Drummekes), was er toch sprake van enige angst voor een slecht rapport. En al die onheilspellende foto's in het dokterskabinet, van vieze bruine rokers- vs. helderwitte niet-rokerslongen, hielpen daar niet veel bij.
Nu, had ik het geweten, ik had nog minstens 10 jaar verder gerookt. "120%" was de uitslag. En na enig aandringen, wat helaas ook altijd moet als je echt uitleg wil bij de diagnose van een specialist, wist ik dat mijn "verwachte longcapaciteit" 8 liter was, en dat ik daar tijdens de testen met mijn 9,7 liter flink boven gegaan was.
Mr. Doktoor in kwestie was niet onder de indruk van mijn overstap van roker naar ex-roker: in zijn ogen de meest logische zaak van de wereld voor niet-suicidalen. Waarbij ik hem voorzichtig counterde met de stelling dat niet-rokers echt niet snappen hoe lekker dat wel kan zijn, roken. En dat men dan ook eigenlijk eens werk mocht maken van die andere sociaal aanvaarde drug. Nee, ik ontwaarde zelfs enig gemonkel toen ik zei dat die longontsteking enkel een goede aanleiding was, maar dat ik al een half jaar of wat dacht aan stoppen, gewoon omdat roken niet meer sociaal aanvaard wordt. Ja, hoe mede de verholen onverdraagzaamheid van niet-rokers van deze roker een ex-roker gemaakt hebben. En natuurlijk ook dat het moeilijk is om je kinderen uit te leggen dat je er beter niet mee begint, als je het zelf nog doet. Maar of die kinderen daar nu meer oor naar zullen hebben?
Anyway. Ik ben rookvrij sinds 6 augustus, en heb vandaag 120% gescoord. :-)
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2521
De merde is dat je bij het stoppen zelfs na lange tijd geen significant verschil voelt. Zegt een roker na , drie maanden 'ex' geweest te zijn.
Kan ik je volmondig in bijtreden. Enige motivatie die rest zijnvage dingen als kans-op-kanker-verkleining en sociale onaanvaardheid. Ik ben een koppige mens wat dat betreft, dus je zal me niet snel zien herbeginnen. Al is het maar om het niet aan mezelf of anderen te moeten toegeven.