Wie herinnert zich de Tandy nog? Een winkel vol met weerstanden, transistoren, en allerlei ander onnozel elektronisch materiaal - een mini would-be Fry's denk ik, hoewel ik nog nooit een Fry's van binnen gezien heb. Wat doet die hoogst irritante Spongebob trouwens rechtsboven op hun website? Enfin. Pronkstuk van de winkel, die indertijd in de buurt van de Leiestraat in Kortrijk moet gevestigd geweest zijn, en ettelijke malen door mij met klamme pollekes bepoteld, was de TRS-80. Maar dit stukje zou niet gaan over de pre-puberale natte dromen van een West-Vlaamse jongeling, wiens eerste computer uiteindelijk de Commodore 64 geworden is.
In die Tandy kochten broer en ik ooit een intercom, twee plastiek bakjes met een lange draad tussen, een soort babyfoon maar dan niet draadloos, en push-to-talk. Alles komt terug. Met die intercom, wiens draad gespannen was tussen zijn kamer op de eerste verdieping, en de mijne op de tweede, speelden broer en ik vrije radio. Een cassettedeck voor de microfoon/luidspreker van onze intercom houdend, maakten we programmas voor één luisteraar: broer aan de andere kant van de draad - den duts die het bakje kreeg zonder "talk" knopje. Wat op zich natuurlijk weer een gelegenheid was om mekaar met pantoffels op de trap achterna te zitten.
Wellicht een pril begin van onze audiovisuele liefhebberijen. Broer is verder gegaan met geluid en bewegend beeld, en ik heb na een lang hiaat het stilstaand beeld weer opgepikt. Wat betreft radiootje spelen vermoed ik dat het bij broer geknapt is toen hij bij een stemtest als potentieel boekenvoorlezer voor Licht en Liefde te horen kreeg dat ze hem eigenlijk meer iets "in de techniek" zagen doen. Dat komt er van als je mama je naar de muziekschool ipv. naar de dictie stuurt.
Aan onze radio-carriere is dus snel een einde gekomen: wat er niet in zit, kan er moeilijk uit komen.
En als ik Pascal en Luc zo bezig hoor, ten goede. :)
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2375
hey, het was tussen pot en pint hee!
ik heb al moeten horen (= lezen) dat ik dronken klonk!
Maar goed, it proves my point denk ik: ofwel biedt je onbewerkt materiaal aan, dus tijdverlies voor de luisteraar (tenzij die echt een fan is of dat er echt iets interessant te rapen valt), ofwel steek je tijd in het editeren en uitzuiveren van je materiaal, maar dan is dat veel moeilijker dan tekstbloggen.
Ik zat er nét naast toen het opgenomen werd, en ik dacht dat het om te lachen was. Blijkbaar niet dus :)
Maar behalve dat: den Tandy!! Lichjes! En draadjes! En soldeersel! En doe-het-zelf-in-elkaar-vijs stekkers! En schakelaars!
En! En! En!
TRS-80!! Die BASIC die erbij zat!! Subroutines? Ha! DEF FN!!
<zucht> :)
Je had daar ook van die electronicabouwdozen met van die veerkes om je draadjes tussen te steken. Ik had er één met een LED met 8 lampjes, en een IC. Hoi!
Ik mag toch opmerken dat ik 15 jaar later wél dictie heb gevolgd en ik zelfs op den tv mocht met mijn stemgeluid (zij het dan wel de regionale). Maar ik ben het intussen al weer verleerd. De G en de H weet u. Gele helicopter. Ga er maar aan staan als West-Vlaming. U heeft jeugdemoties losgemaakt. Hier die sloef!
We gaan maar zwijgen over die koetsier.