U kent het misschien wel: het bonding-fenomeen dat zich in de lente ontwikkelt tussen vader en zoon/dochter, die begin mei (of wat) zijn eerste communie zal doen. Om de obligate bedankingskaartjes te maken, trok men vroeger voor een sprekende foto naar de portretfotograaf (het was idd. opmerkelijk druk bij onze plaatselijke fotograaf gisterenvoormiddag), maar in dit digitale tijdperk zijn er wellicht almaar meer vaders die zich zélf aan deze nobele taak wensen/denken te wijden. Men neme dus één camera, mosselende weersomstandigheden, Gent Zeehaven, en een lief-maar-niet-foto-minnend kind.
Dit is één van de minder freaky-looking plaatjes, genomen na mijn verzuchting: "En doe nu eens gewoon, en hou je open open". Tja?
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2258