Om eens een mogelijk politiek incorrect interpreteerbaar onderwerp aan te snijden, alsook in antologie met Michel's kangoeroeklasjes: we zien in de school van onze kinderen het percentage allochtone kinderen ieder jaar stijgen.
Niet spectaculair, en zeker niet iets wat ik aan de hand van de inschrijvingslijsten zou willen checken, maar als ik op maandagmorgen onze kleuterdochter (3) bij haar klasgroepje achterlaat, merk ik dat er meer allochtone kinderen in de rij staan dan dat bij onze oudste (6,5 en 8) het geval was: ik schat een toename van 15 naar 35% over de voorbije 5 jaar. In het instapklasje is deze evolutie het duidelijkst: blijkbaar sturen allochtone ouders hun kinderen vroeg naar school, vanaf 2,5 jaar dus (net als wij gezien tweewerkers en zo). Inplanting van de school zal hier ook wel zijn belang hebben, alsook de heersende perceptie omtrent de onderwijskwaliteit wellicht.
Er wordt, volgens onze kinderen, bijna altijd Nederlands gesproken op de speelplaats, ook tussen de allochtone kinderen onderling. Toch vermoed ik dat bij een aantal allochtone kinderen thuis géén Nederlands gesproken wordt, getuige hiervan het hokje dat zich sinds een poosje op de formulieren voor het inschrijven op een oudercontact staat, om aan te vinken indien men een tolk wenst.
Ik heb een tweetal emoties rond deze evolutie.
Allereerst is er het taalonderwijs: hoe dient men als school om te gaan met taal-gemengde klassen, ttz. een mix van kinderen die enerzijds thuis het Verkavelingsvlaams met de paplepel gevoerd krijgen, en anderzijds de kinderen die een taalswitch moeten maken tussen de huiselijke en de schoolse voertaal. Wij kunnen aan onze kinderen niet merken dat hun taalonderricht te lijden heeft onder dit toenemende spanningsveld, en dat zal wellicht ook aan de inspanningen van de juffen te danken zijn, maar toch vraag ik me af hoe lang dit zal kunnen blijven duren, en hoe en in hoeverre hier naar de toekomst toe rekening mee gehouden wordt in organisatie en bestaffing. Ik durf het verfoeilijke concept van concentratiescholen niet in de mond te nemen, want ik ben er heilig van overtuigd dat de school een afspiegeling moet zijn van de samenleving, en dat school-ghetto's de struis alleen maar helpen om de kop nog dieper in het zand te steken. Aan de andere kant is taal hét kanaal waarlangs een aanzienlijk deel van de andere vereiste schoolse kennis naar het kind toe gecommuniceerd wordt, dus schoolgestuurde taalontwikkeling is van vitaal belang voor een integrerende aanpak van gemengde onderwijsgroepen.
Ten tweede is er de culturele integratie. Hiermee bedoel ik niet dat de ene groep in de andere groep moet geabsorbeerd worden, maar dat er actief moet gewerkt worden interculturaliteit. Het is bijvoorbeeld onze oudste en één van zijn vriendjes alvast één keer overkomen dat een uitnodiging voor een verjaardagsfeestje op een njet ontvangen werd: allochtoon vriendje werd door zijn ouders niet verondersteld om op feestjes van autochtone vriendjes te komen. Geen njet omwille van te wild, of verkeerd vriendje, of bekend van stout gedrag, nee, gewoon njet gezien afkomst en culturele verankering. Ik vermoed dat zulks in beide richtingen gebeurt.
Ook daaraan gerelateerd is de moeilijke omgang (heel specifiek voor het katholiek vrij onderwijs natuurlijk) met niet-christelijke feesten. Eind dit jaar was er het schitterende initiatief, van de kinderen zelf zelfs, om na Sinterklaas wat snoepgoed naar school mee te nemen voor de allochtone kindjes die de Sint niet te zien hadden gekregen: hartverwarmend. Helaas is het blijkbaar moeilijker om het Suikerfeest en het Offerfeest op een zinvolle manier in het schoolse gebeuren te integreren. Soms horen we er iets over van onze kinderen, andere jaren dan weer niet. En soms worden die feesten zelfs gerelateerd aan de (semiologisch schitterende) lokale term pluimsteken, ofte het door de ouders toegelaten spijbelen tijdens de lagere school. En in het eerste en zesde leerjaar is het natuurlijk helemaal huilen met de pet op rond interculturaliteit: dan zijn er de toestanden rond eerste communie en vormsel, en in een basisschool van katholieke signatuur zijn dan weinig alternatieven voor kinderen die daar niet aan meedoen. Een hele uitdaging, als je het mij vraagt.
Enfin: ik hoor het graag, over die kangoeroeklasjes en zo. Ik merk ook dat ouders van hoogbegaafde kinderen meningen hebben, en soms zelfs de hoop/verwachting hebben dat de school of maatschappij hen hierin in één of andere mate tegemoet komt. Maar ik zou eigenlijk liever zien dat we eerst focussen op omvangrijker maatschappelijke fenomenen. Allez, da's mijn gedacht dan toch.
PS: Ik zou wel gek zijn om dit als een start van dialoog/debat/discussie tussen Michel en mezelve te beschouwen. We weten allebei dat ons geblog alleen maar een symptoom is van een lichte dwangneurose. Zoek dus géén controverse, lieve blogosfeer, ze is er niet. ;)
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2231
Listed below are links to weblogs that reference Inclusief onderwijs:
» Concentratie from Tales of Drudgery and Boredom II
Jààààà allo! De Steven is ne racist zie! Wie had dat ooit gedacht! Een crypto-fascist in ons midden! En hij kan niet tegen hoogbegaafde kinderen! Nee serieus, twee dingen: [Read More]
Tracked on March 23, 2005 11:58 PM
oe-oe. onderwijs en al. Als dat niet vraagt om een boom van mijn kant, dan weet ik het ook niet meer. Ik denk, wik, en schrijf dan wel op mijn eigen blog.
kwestie van geen discussies in de comments te beginnen...
Interessante post.
Wij hebben onze dochter vorig schooljaar, samen met nog enkele andere "Vlaamse" kinderen, gestuurd naar wat tot dan een 100 % concentratieschool was. En we hebben het ons nog niet beklaagd, ons tweede dochtertje gaat volgend jaar ook.
We hadden ivm. het taalonderwijs ook wel onze vragen. Maar we zijn er inmiddels van overtuigd dat dat weinig problemen oplevert. Een grootouder van één van de kinderen is prof. psychologie in Antwerpen, en de moeder van een ander kind werkt aan de KUL rond Nederlands als tweede taal, en beide zijn ze vrij stellig. Een taal leer je niet af door in contact te komen met (grote groepen) anderstaligen. Dat contact zorgt wel voor een andere invalshoek, en dus potentieel een verrijking van het taalbeleven. Maar wel op voorwaarde dat de juf/leraar, de school daar actief mee omgaat, dat veel meer dan vroeger individueel wordt gewerkt.
Wat die verjaardagsfeestjes betreft, dat kan inderdaad een probleem zijn. Wij zijn als ouders nogal actief in de school, en maken heel duidelijk aan de moslim-ouders dat we rekening houden met hun gevoeligheden. En dan lukt het af en toe, vooral als de allochtone ouders zelf ook wat hoger geschoold zijn.
Ja, God verhoede dat er twee mensen een dialoog/debat/discussie zouden voeren zonder mekaar verrot te schelden :)
Bij mij op school zeiden ze altijd dat ze alleen maar de elite wilden. En "elite" was dan gedefinieerd als "intellectuele elite". Dat het niet uitmaakte of je roze of groen was, van zodra de intellectuele norm maar gehaald werd.
Zeer politiek incorrect uiteraard, maar ook ten gronden?
Bestaat er ergens een argument dat er een mengeling van domme kindjes en slimme kindjes nodig is in een gezond school-ecosysteem?
De term 'inclusief onderwijs' als titel vind ik een beetje een ongelukkige keuze. Normaliter wordt dit enkel gebruikt om inclusie van kinderen met een handicap in het gewone onderwijs aan te duiden. Meer info vindt u op de site www.inclusiefonderwijs.be
Een betere keuze was geweest: multicultureel onderwijs, waar de nadruk op de migrantenspreiding wordt gelegd.