Na een goede start op vrijdagavond, ging ons weekend in stijgende lijn, met als voorlopig hoogtepunt deze zachte zondagmorgen een bezoek aan de dokter van wacht met niet één, niet twéé, maar drie potentiële zieken, en dit na een eerder "woelige" nacht, waarbij ik de honneurs waarnam tussen 1 en 3, en Mie tussen 3 en 5 twee oproepen kreeg. Het zal Peter & Koebus plezieren dat ze niet de enige zijn. En dat tijdens de eerste zwoele lenteweekends van dit jaar, en na een quasi volledig ziek-loze winter. Enfin, morgen neemt mijn lief 3/4 dag sociaal verlof, en om 16u los ik haar af.
Qua technische details: één angine, en dan nog een halve, en dan nog één die op de loer ligt. Gezien het voorschrijfgedrag van de wachtdokter mogen we er nu al van uit gaan dat we tegen morgenavond bij onze trouwe huisarts zitten, die dan maar weer de paardemiddelen van stal zal halen. Wie weet kan er dan woensdag weer normaal school gegaan worden, en da's maar goed ook want vrijdag krijgen we een logé met notoire slaapstoornissen (ttz: niet veel, en véél te laat en zo) voor vier nachten op bezoek. Maar 't ventje is toch zeer welkom, want zo kan hij zich één keer per jaar de oudste van vier voelen (hij is normaal de jongste), en hebben Sander & Tim een heel paasweekend lang een man om naar op te kijken. En 't is een schatje, al krijg je hem 's avonds niet in bed.
En dat terwijl we vrijdagavond nog een vriendje-op-bezoek aan het overtuigen waren dat kinderen écht geen slopende impact hebben op je slaap. Wie Het Lot verzoekt ...
TrackBack URL for this entry:
http://blogs.cocoondev.org/MT/mt-tb.cgi/2218
Oelala -sterkte!
Je kan het ook zo bekijken: 3 voor de prijs van 1, dat scheelt op termijn een paar nachtrusten in uw voordeel. m.i. wordt hier wel een heel belangrijke variabele vergeten in het verhaal m.n. uw eigenste "rodewijnindex" van zaterdagavond. Als er nu één avond is die zich leent tot excessief gebruik van het goedje is het wel zaterdagavond, dus ik kan mij voorstellen dat de nachtelijke exploten, met drie dan nog, hallucinant ambetant/zwaar zijn.... moge het mooie weer intussen zijn werk gedaan hebben en u gezegend hebben met intussen 3 aan de beterhand zijnde spruiten...
Ik herken het "Gezien het voorschrijfgedrag van de wachtdokter...". Wij doen het nu zo: tenzij het echt heel erg is (té hoge koorts, apathisch, echt extreem hangerig,...) gaan we niet naar de dokter en wachten we een paar dagen (maximum 3). En zien hoe het evolueert. We houden hem thuis, laten hem heel veel slapen en doen het rustig. De helft van de tijd zeggen de dokters toch: tja, het kan vanalles zijn, dus wachten... blablabla. Of schrijven ze aerosol voor...
Ook voor mezelf. Aangezien dokters vandaag geen antibiotica meer mogen/willen voorschrijven -niet dat ik elke keer wens of eis dat ze dat doen- en generische dingen voorschrijven, stap ik bij een beginnende verkoudheid zelf naar de apotheek en vraag ik wat mijn huisdokter me anders toch altijd geeft. Pech voor hem, maar zo wordt zijn eigen job ondermijnd. Pas als het echt te gortig wordt, ga ik naar de dokter. Ik heb het 2 jaar lang volgehouden 2 maal op een week tijd te gaan (eerste maal de generische dingen, die niet hielpen, waardoor ik terugmoest). Maar nu niet meer.
Enfin, knuffelen helpt. Voor beide kanten. :-)