« hype | Main | Are you Web2.0 or what? »
12 mei 2006
onveiligheidsgevoel
Van dat veelbesproken, al dan niet subjectief, onveiligheidsgevoel had ik tot voor kort weinig last. Sinds enkele dagen is daar echter verandering in gekomen. Het zit namelijk zo: sinds vorige week rijden we met een nieuwe automobiel. Een op het eerste zicht onbelangrijk verschil met ons vorige voortuig is de positie van de claxon, of beter: van de bediening ervan. Vroeger werd de toeter bediend door op het uiteinde van zo'n hendeltje aan het stuur te drukken. In de nieuwe auto heeft dit hendeltje een andere functie gekregen, en gebeurt het claxonneren door het drukken op het grote vlak in het midden van het stuur. Alles binnen het stuur is dus als het ware één grote toeteroppervlakte. En om de één of andere reden blijk ik de gewoonte te hebben bij bepaalde maneuvers met de arm volop op dat stuur te leunen. Wat vroeger onopgemerkt bleef, maar nu het gevolg heeft dat ik te pas (maar eerder te onpas) een luide klaroenstoot laat horen. Waardoor mensen minstens onstemd opkijken en zich afvragen waarom die aggressieveling (mijzelf dus) zo ongeduldig begint te claxonneren. Tot nu toe ben ik gelukkig enkel op brave menskes gestoten, die mijn onhandig gejesticuleer en sorry-'t-was-niet-de-bedoeling-grijns als verontschuldiging aanvaarden. Maar met al die zotten buiten en op de baan tegenwoordig, is het maar een kwestie van tijd voor ik met mijn getoeter zo'n van testosteron overlopende mannetjesputter tegen het lijf loop, die niet met zich laat toeteren...