« augustus 2005 | Main | oktober 2005 »
30 september 2005
staking
"BRUSSEL - De vakbonden bij de Spoorwegen en De Post denken aan een eigen actiedag, op dinsdag 11 oktober, los van de 'nationale' staking door het ABVV op vrijdag 7 oktober en de mogelijke ACV-stakingsdag op maandag 10 oktober."
Allez vooruit, de mannen van de post en het spoor doen ook mee, zij het om andere redenen blijkbaar.
Zouden er ergens cijfers te vinden zijn over het aantal stakingen van post- en spoorpersoneel over een periode van pakweg de laatste 20 jaar? Ik durf wedden dat er een samenhang bestaat tussen het korten van de dagen, het dalen van de temperatuur en het eerste gure herfstweer enerzijds, en aantal en omvang van de stakingen anderzijds.
Het wordt een "hete sociale herfst", zegt men dan. Het begrip is al zo ingeburgerd dat pakweg een "hete sociale lente" vreemd in de oren klinkt.
Tanden
Met de mond vol tanden, als het ware.
27 september 2005
bijna
Wat te denken van een tweejarige die 's avonds in zijn bedje tegen zichzelf ligt te zingen: "we zijn der bij-na, we zijn der bij-na, maar nog niet-te e-le-maal" ?
23 september 2005
Jucheidi, juchaida
We hebben uw bestelling ontvangen voor
DI 25-10-05 - SUFJAN STEVENS - 4 tickets
Dank u voor uw bestelling. Zodra de betaling geauthoriseerd is worden de tickets naar uw thuisadres verstuurd tenzij het concert binnen de 4 werkdagen plaats vindt. U kan ze dan afhalen aan de AB-ingang (* Tickets aan de kassa).
RvhG
Een tijdje geleden was Kamagurka bij Pat Donnez te gast in het onvolprezen zondagochtendprogramma "Titaantjes". Heb toen niet het hele programma gehoord maar toch wel iets wat ter sprake kwam bij het onderwerp "censuur", en hoe ver humor wel mag gaan: Kama's antwoord was dat hij ooit met het idee gespeeld heeft bij wijze van praktisch gedachtenexperiment een avond in Vooruit te organiseren, met een pleiade van artiesten, waarbij het uitgangspunt was te doen alsof de nazi's de tweede wereldoorlog hadden gewonnen, en de macht in handen hadden. Iedere artiest op het programma zou dus verzocht worden zijn nummers, act of teksten aan te passen aan deze premisse. Als voorbeeld van een artiest die hij zou uitnodigen noemde Kama daar, als ik mij niet vergis, onder meer Raymond Van het Groenewoud. Het rare, in het licht van allerlei discussies heden ten dage, is dat deze laatste in ongeveer al zijn nummers flink zou mogen gaan schrappen of bijsturen om binnen de tolerantiegrenzen van de "machthebbers" te vallen. Eén nummer zou hij echter onbevreesd en ongetwijfeld met grote bijval in zijn huidige versie mogen brengen: de single "Weg met Amerika!".
(verzin hier verder zelf uw conclusie bij, ik kom niet verder dan de relativiteit van één en ander. Maar ik ben dan ook een postmodernist.)
22 september 2005
Japan
Kijk, Typecapy is terug uit Japan. Met veel plezier zijn "reismomenten" gevolgd, prettig geschreven observaties met oog voor de details die Japan zo, eh, Japans maken:
- theater in Japan
- Manga
- klantgerichtheid van de Japanse neringdoener
- eten in Japan
- rare rookpropaganda
- de verkiezingen, die net achter de rug zijn
Ook de foto's zijn de moeite.
Kids
Over het verschil tussen "kids" en "kinderen":
Terwijl kinderen gewoon boterhammen met choco eten, smullen de kids van heerlijke Kellogg's Disney Cereals. Kids zijn meestal met twee per gezin (jongen/meisje), blondharig, en wonen in een nieuwbouwsleutelopdedeurwoning in een rustige buitenwijk vol andere jonge gezinnen met kids. Op zaterdag trekken de kids, met de bijhorende blonde stralende mama en dynamische papa in een glanzende splinternieuwe gezinsvolumewagen (7 handig uitvouwbare stoelen!), luidop "Hits voor Kids" meekwelend richting Plopsa- of Bellewaerdeland. Niet dat kids zich enkel in pretparken amuseren, als ze thuis zijn ravotten ze samen met de medekids uit de straat dat het een lieve lust is, en komen ze met blozende kaken en vuile kleren aanhollen wanneer mama bij wijze van vieruurtje een pak heerlijke (en gezonde!) Nieuwe Granenkoekjes Met Active Bifidus te voorschijn tovert. Om achteraf hoofdschuddend, maar met stralende glimlach de vuile kleren van de kids in de wasmachine toe te vertrouwen aan alweer een Nieuwe Anti Vlekken Formule van haar favoriete wasmiddel. (Die kleren zijn meestal fonkelend witte jurkjes of koddige jutezakken broekjes, nooit eens verschoten afdragertjes van een opgeschoten neefje of nichtje). Niets dan plezier, die kids: geven 's nachts nooit over in hun bed, en geven met hun grappige stemmetjes enkel spitsvondige kid-antwoorden op vragen van oma's of opa's (- opa's, die meestal een snor en een rond brilletje hebben, maar dat is een ander verhaal). Waar wacht u nog op?
20 september 2005
h/g
en om deze bijzonder jolige dag af te sluiten: hoor ik daarnet een collega aan de telefoon een naam spellen: "neenee, met een 'gaa'! Een 'gaa'! .... neenee, met de 'gaa' van 'gijhen'! "
Lost
normaal kijkek ni veel na series op tv, ma gister toch na lost gezien op vt4. Kvon da ni slecht, goe zelf, zien of da blijf duren.
Meer iets voor het Smak
Een tijdje geleden, op weekend in de Ardennen met Evarist, de postmodernist, en met behulp van diens onvolprezen fototoestel, deze toch wel van diverse betekenislagen zwangere compositie gefotografeerd. Een meditatie over de big bang en de evolutietheorie? Een commentaar bij de vedettencultuur? Een ecologisch statement of een illustratie bij de stand van zaken in het Belgisch voetbal?
Wie zal het zeggen?
15 september 2005
een modern boek
Af en toe wordt satire ingehaald door de werkelijkheid.
Zonet Omega Minor uitgelezen, en nu begonnen aan "Zwerm" van Peter Verhelst. Allicht ben ik echt dat je zegt een typisch Moderne BoekenLezer.
14 september 2005
Sufjan
De man is al een tijdje bezig, en zijn laatste cd is al een maand of twee uit, maar nu pas ontdekt: absoluut één van de beste cd's sinds tijden: het schitterende "(Come on feel the) Illinoise" van de wat eigenaardig genaamde Sufjan Stevens. Een absolute aanrader, zowel volgens de critici als de muziekliefhebbers.
Stevens bespeelt zelf een hele resem instrumenten en brengt met behulp van een strijkkwartet en een koortje sprankelend gearrangeerde nummers die ergens tussen pure pop en singersongwriterfolk zwemen. Met vreemde titels af en toe, of wat dacht u van "They are night zombies! They are neighbors! They have come back from the dead!! Ahhhhh!". Vergelijken is moeilijk want eindelijk nog eens een nieuw, oorspronkelijk geluid, maar toch een gok wagen: 't ligt ergens tussen Jim White en "Smile" van Brian Wilson in.
Enkele voorproefjes zijn hier te vinden. (Ik meen zelfs al een streepje "Illinois" als achtergrondmuziek gehoord te hebben bij één of andere reportage op TV, wat normaal gezien voorbehouden is aan Massive Attack of Ozark Henry - u zal zich moeten haasten om later meewarig te kunnen zeggen "och, ik ken dat al van toen het nog helemaal niet bekend was")
En o ja, binnenkort is Sufjan Stevens in de AB te zien. Twijfel, twijfel, want we hebben al zo'n druk programma. (Maar mocht u onweerstaanbare goesting hebben, u weet mij te vinden.)
De middenstand regeert het land
(af en toe zou een klein digitaal cameraatsje wel van pas komen)
Over de middag even snel in het Roeselaarse centrum rondgewandeld, alwaar de plaatselijke middenstand momenteel het evenement "kunst kijken" organiseert. Wat onder meer betekent dat in de vitrines van heel wat winkels kunstwerken te bekijken vallen. De promotiecampagne voor het gebeuren is op zijn minst merkwaardig te noemen: men heeft er niet beter op gevonden dan her en der zo'n twee meter hoge stapels autobanden rond verkeerspalen te hangen. De autobanden beschilderd in geel, blauw, groen of rood. Met in dikke letters "kunst kijken" op één van de banden. Het mooiste is dan nog dat op elke stapel een sticker prijkt van de lokale bandencentrale, die het basismateriaal voor deze campagne geleverd heefd.
(of ligt het aan mij en heb ik ergens een culturele trend gemist?)
09 september 2005
Amerika
Kijk eens aan, weldenkend Vlaanderen maakt zich druk over een liedje. Toegegeven, 't is niet meteen zijn subtielste tekst, en als iets Raymond hoog zit, heeft hij de neiging de dingen bij hun naam te noemen. Wat dan door mensen die zijn repertoir niet kennen wordt aangegrepen om allerlei zure commentaren te spuien. Tijd om nog eens de onovertroffen elpee "Ontevreden" op te leggen...
(en o ja, die Peter ben ik, maar heb geen zin hier allerlei zageventen over de vloer te krijgen)
08 september 2005
Trendspotting
Gisteren op een seminarie van het Bedrijf een zogeheten trendwatcher aan het werk gehoord. Lijkt wel een boeiende bezigheid, dat trendwatchen: het komt er op neer dat je stapels statistieken uitvlooit, naast elkaar legt en daar veelzeggende cijfers uit distilleert en verbanden legt tussen één en ander. Daarnaast ook veel kranten lezen, TV kijken, het internet afsurfen en in het algemeen de ogen en oren goed openhouden om signalen uit de samenleving op te vangen en af en toe ook zelf eens op onderzoek uitgaan. Echt trendwatchen wordt het pas wanneer je met behulp van een vlotte babbel en wat blitse terminologie een samenhangend verhaal kunt brengen. Wat de trendwatcher van dienst wel gelukt was.
Het ging 'm onder andere over de huidige staat van de bevolkingspiramide en de verschillen tussen de generaties, de vergrijzing enzoverder. Niets nieuws onder de zon, maar toch wel confronterend om één en ander op een rijtje gezet te zien, ondersteund door sprekend cijfermateriaal: in grote lijnen zitten we momenteel met volgende volwassen generaties:
- de 25 tot 40-jarigen: hebben geen geld en geen tijd. Alles is relatief natuurlijk, maar wie de laatste tijd een huis gekocht heeft of van plan is er één te kopen, weet misschien wat bedoeld wordt. Ook mensen met een job en jonge kinderen en de daaraan verbonden planning en taxi-activiteiten herkennen dit allicht.
- de 40 jarigen: hebben wel geld, maar wegens nog steeds drukke beroepsbezigheden, tijdverlies in de file, enzovoort: geen tijd.
- de zogenaamde medioren, de groep tussen 50 en pakweg 65 jaar (de generatie van net na de 2e WO) zijn het best af: zij hebben geld, en veel tijd, wegens allicht de laatste generatie die zo vroeg kan stoppen met werken. Nieuw is dat zij dat geld niet zoals vorige generaties oppotten voor het nageslacht, maar dit met veel plezier uitgeven aan renovatie van het huis of veelvuldig reizen (in vaktermen worden zij de SKI-generatie geheten: Spending Kids Inheritance...) Want qua fit- en gezondheid zijn ze niet meer te vergelijken met hun leeftijdsgenoten van pakweg 50 jaar geleden.
- en pas vanaf 65 mag men van senioren beginnen spreken, dit is de generatie die de oorlog nog heeft meegemaakt. Zij hebben tijd zat, en eigenlijk ook wel geld voorhanden, maar zij werden van jongs af aan ingeprent dat spaarzaamheid een grote deugd was, zodat zij hun zuur verdiende centen zeer behoedzaam besteden, en oppotten voor het nageslacht. Nageslacht, dat dan wegens de steeds hoger wordende gemiddelde leeftijd, zelf al dikwijls de 50 voorbij is wanneer zij de bezittingen van hun ouders erven.
Dit alles natuurlijk met de spreekwoordelijke korrel zout te nemen.
Niet echt opbeurend voor de 25-40 jarigen onder ons.
Goed nieuws, qua nieuwe trend, is dan wel weer dat gans het cleane lounge-gebeuren zo langzamerhand wel zijn tijd gehad heeft, en dat de tijd van de Nieuwe Slordigheid aanbreekt. Een huis hoort er tegenwoordig weer wat nonchalant bij te liggen. Rommel is chique. Waarmee wij dus bewezen hebben onze tijd jaren vooruit te zijn...
Voor de rest werden nog wat trends gespot die te maken hadden met een wat mij betreft wat overdreven technologie-enthousiasme. (In de zin van: de radiowekker die "weet" wanneer er meer file is dan normaal op de weg naar het werk, en dan maar een kwartiertje vroeger dan voorzien alarm slaat). The Digital Home in het algemeen. Maar laat mij nu net afgelopen weekend een interessant en goed onderbouwd artikel gelezen hebben dat bij dat soort zaken redelijk wat vraagtekens zet - 't is niet omdat het qua technologie mogelijk is, dat het brede publiek er zit op te wachten... (een lezenswaardig artikel overigens)
En nu ga ik slapen, want morgen wacht alweer een veel te drukke dag :-)