« juli 2005 | Main | september 2005 »
31 augustus 2005
(niet) doen !
't Is blijkbaar een bekend patroon binnen organisaties: een Belangrijk Iemand lanceert een Idee, soms zelfs zonder er zelf volledig in te geloven. Mensen met enige ervaring in de materie voelen al aan hun water en/of ellebogen dat het Plan met haken en ogen aan elkaar hangt, en dat een ramp(je) in de maak is. Maar omwille van een mix van tal van redenen geeft niemand voldoende tegengas, en het Plan wordt uitgevoerd. Met alle miserie vandien.
Veel managementboeken worden er allicht niet gelezen in West-Vlaamse bedrijfsmiddens, waar de basisfilosofie kernachtig samen te vatten is in één woord: "doen!". Toch, en misschien juist daarom lijkt dit boekje mij lezenswaardig:
"Wat is het toch dat iedereen ziet aankomen dat het mis gaat, behalve de betrokkenen zelf? Waarom grijpt niemand in? En, als het mis gaat, waarom wordt dan soms juist olie op het vuur gegooid? Wie, zoals de auteurs in hun rol van organisatieadviseur, veel organisaties ziet, kan veel verhalen. Dat doen ze hier over de beslissingen of juist het uitblijven daarvan, waardoor onbedoeld kleine rampen in organisaties in gang worden gezet en over wat daar tegen te doen is. Bedoeld voor de veroorzakers van miskleunen, voor de vaak stille getuigen en voor de 'slachtoffers' daarvan. In de hoop dat het voortaan een ietsje minder mag zijn, dat we met zijn allen wat wijzer worden, dat we eerder in het geweer komen en dat we voortaan gespitst zijn op het verhinderen van het ontstaan van alle ellende."
Andere auteurs volharden dan weer in de boosheid...
24 augustus 2005
procrastination
Over procrastination gesproken: nog één weekje en de belastingbrief moet binnen. Op een vergadering deze morgen hier ten kantore bleek, bij aansnijding van het thema, dat geen enkel van de 7 aanwezige personen zijn aangifteplicht al had vervuld. 100% procrastinators... Toeval? Of gewoon een uiting van de bedrijfscultuur, waarbij het op de laatst mogelijke knip nemen van beslissingen meer regel dan uitzondering is. En bij uitbreiding: zijn wij zo geworden door hier te werken, of waren wij al zo voordat we hier kwamen, en zijn we gebleven omdat we hier goed aarden?
Behalve voor één gelukkige, die met een boekhoudster getrouwd is, breekt één van de komende avonden het jaarlijks weerkerende ritueel aan: het koortsachtig doorploegen, gepaard gaand met hoog oplopende discussies met huisgenoten, van dozen/bakjes/schuiven met Belangrijke Papieren op zoek naar attesten van werkgever, bank, kinderoppas, of al wie ons omwille van gebeurtenissen uit 2004 een verklaring schuldig is.
Attesten die maanden geleden na ontvangst "ergens" zorgeloos gedeponeerd werden, in de (toen nog) geruststellende wetenschap dat de datum voor indienen van de belastingaangifte wederom met twee maanden uitgesteld was, want dàt nieuws hebben de procrastinaters in hun zoektocht naar objectivering van hun uitsteldrang natuurlijk allemaal gehoord.
Waarna, nadat na veel vijven en zessen ontdekt is dat de bank tegenwoordig zijn fiscale attesten niet meer opstuurt maar gewoon tussen de rekeninguittreksels verstopt, het invullen van de belastingsbrief begint. Ditmaal begeleid door een luidruchtig gefoeter waarom ze één en ander verdorie niet in mensentaal kunnen uitleggen en wie geraakt er daar nu in godsnaam aan uit en 't is geen wonder dat enzoverder enzovoort.
Om dan tenslotte om 11uur 's avonds richting belastingkantoor te fietsen om de bruine envelop (want om nu nog uit toe zoeken hoe die aangifte via het web verloopt is het te laat) toch nog nét voor de deadline binnen te brengen.
En 't is niet dat hij niet wil beteren hoor: tijdens het terug naar huis fietsen neemt de fiscale procrastinator zich voor er volgend jaar vroeger aan te beginnen.
Volgend jaar.
22 augustus 2005
01100010 01101001 01101110 01100001 01101001 01110010
01001000 01100101 01110100 00100000 01111010 01101111 01110101 00100000 01101101 01101001 01101010 00100000 01101110 01101001 01100101 01110100 00100000 01110110 01100101 01110010 01110111 01101111 01101110 01100100 01100101 01110010 01100101 01101110 00100000 01101101 01101111 01100011 01101000 01110100 01100101 01101110 00100000 01100101 01110010 00100000 01101101 01100101 01101110 01110011 01100101 01101110 00100000 01100010 01100101 01110011 01110100 01100001 01100001 01101110 00100000 01100100 01101001 01100101 00100000 01100100 01101001 01110100 00100000 01100111 01100101 01110111 01101111 01101111 01101110 00100000 01101011 01110101 01101110 01101110 01100101 01101110 00100000 01101100 01100101 01111010 01100101 01101110 00101110 00101110 00101110 00001101 00001010 01010110 01101111 01101111 01110010 00100000 01100100 01100101 00100000 01100100 01101001 01100111 01101001 01110100 01100001 01100001 01101100 00100000 01101101 01101001 01101110 01100100 01100101 01110010 00100000 01100010 01100101 01100111 01100001 01100001 01100110 01100100 01100101 01101110 00101100 00100000 01110111 01100101 01101110 01100100 00100000 01110101 00100000 01110100 01101111 01110100 01101000 01110100 01110100 01110000 00111010 00101111 00101111 01110111 01110111 01110111 00101110 01100001 01100100 01100011 01101111 01110100 01110100 00101110 01101110 01100101 01110100 00101111 01100010 01101001 01101110 01100001 01110010 01111001 00101111
00101000 01110110 01101001 01100001 00100000 01101000 01110100 01110100 01110000 00111010 00101111 00101111 01100111 01110010 01101111 01110111 01100001 01100010 01110010 01100001 01101001 01101110 00101110 01110100 01111001 01110000 01100101 01110000 01100001 01100100 00101110 01100011 01101111 01101101 00101111 00101001
16 augustus 2005
Een ezel stoot zich geen twee keer...
Vreemd, nog maar net heeft Espresso er het bijltje bij neergelegd, of in Nederland gaat men hetzelfde experiment nog eens overdoen. Kranten voor mensen die geen kranten lezen, het blijft een vreemd idee.
Koekoek
Jazeker, we zijn er nog. Terug uit verlof en al, en door de eerste werkendag heengeworsteld. Op basis van de eerste bevindingen zal enige self-contextualization ook hier geen overbodige luxe zijn.
Gezeten voor ons tentje onder een Zuid-Franse sterrenhemel, met een glazeke calvados binnen handbereik het internet in het algemeen, en het hoe en waarom van pagina's als deze enigszins uit het oog verloren. Om maar te zeggen: een lichte vorm van writer's block is mijn deel. En er liggen voorwaar nog stokjes op een antwoord te wachten...